Z Wikipedii

Współrzędne: 50°33' N 3°29' W50.55 -3.4833333 (Teignmouth)

Teignmouth
Państwo	Wielka Brytania
hrabstwo	Devon
Położenie	50° 33' N 3° 29' W
Ludność  • liczba ludności	15,116 (dane za rok 2001)
Nr kierunkowy	01626
Kod pocztowy	TQ14
Miasta partnerskie	Perros-Guirec
Położenie na mapie kraju Teignmouth

Teignmouth (IPA: [ˈtɪnmʊθ]) – miasto położone na północnym brzegu estuarium rzeki Teign w południowym Devon, w Anglii. W XVIII wieku zmieniło się z małego portu rybackiego w znaną miejscowość wypoczynkową, aby rozwijać się dalej po otwarciu linii kolejowej South Devon Railway 30 maja 1846.

[edytuj] Historia

Zachodnia część miasta (poza pubem Jolly'ego Sailora) została zniszczona przez pożar podczas krótkotrwałej inwazji wojsk francuskich w roku 1690, zresztą ostatniej w historii inwazji na Anglię (jednak nie ostatnią na Wielką Brytanię - w 1797 Francuzi zaatakowali Carreg Gwastad w walijskim hrabstwie Pembrokeshire). French Street, wraz ze znajdującym się tam muzeum, jest pamiątką po tamtych wydarzeniach.

[edytuj] Transport

[edytuj] Port

Port, istniejący od 13 wieku, jest ciągle aktywny; głównie handluje się tu gliną, drewnem oraz różnego rodzaju ziarnem, jest to także przystań dla wielu jachtów oraz żaglówek. Stąd wysłano pochodzący z kamieniołomów koło Haytor granit do budowy London Bridge; płynął on kanałem Stover i rzeką Teign aż do portu w New Quay, zbudowanego właśnie dla handlu granitem w latach 1821-1825. Image:Teignmouthquay1.jpg|thumb|The New Quay at Teignmouth in 1827 with a large crane and blocks of cut granite ready for transhipment.]]

Old Quay zostało sprzedane George'owi Hennetowi w roku 1850 i stało się centrum jego sieci handlowej. Rok wcześniej Old Quay zostało włączone do South Devon Railway.

[edytuj] Shaldon Bridge

Oryginalny most, podparty 34 drewnianymi łukami i mierzący 1671 stóp (ok. 550 m) został otwarty 8 czerwca 1827 roku. Most Shaldon lub Teignmouth nad ujściem Teign, prowadzący do Shaldon i Torquay, był w owych czasach najdłuższym mostem drewnianym w Anglii. Po jego dwukrotnym częściowym zapadnięciu się (w 1838 i 1893) został całkowicie odbudowany w roku 1931. Rada hrabstwa Devon wykupiła most od Shaldon Bridge Company dnia 28 października 1948 za sumę 90 tysięcy funtów i zniosła opłaty za przejazd.

Most spinający brzegi Teign istniał już za czasów rzymskich i podczas budowy Shaldon Bridge drewno pochodzące z dawnej konstrukcji zostało użyte do zrobienia stołu, który stanął w Lindridge House. Niestety został on zniszczony w pożarze, który wybuchł w budynku tuż przed jego przekwalifikowaniem na hotel w latach 60.

Kolej szerokotorowa opuszczająca Teignmouth (w tle most Shaldon i Ness, około 1854

[edytuj] Kolej

Stacja kolejowa w Teignmouth położona jest niedaleko centrum miasta; obsługuje połączenia z większością stacji w Devon, a nawet z Londynem.

Linia zbudowana przez Isambard Kingdom Brunel biegnie na kilkumilowym odcinku od opactwa Newton do Dawlish przez kamienisty pas wybrzeża pomiędzy morzem a wybrzeżem klifowym, kończy się zaś w Exeter. Część tej linii była oryginalnie przystosowana do kolei szerokotorowej (rozstaw osi 7 stóp i 1/4 cala); kolej ta pracowała systemem atmosferycznym, w którym para pompowana w regularnych odstępach czasu wytwarzała ciąg powietrza. Mechanizm ten jednak okazał się nieskuteczny i powrócono do normalnego napędzania parowego.

Odcinek między Teignmouth a Dawlish jest najdroższym w utrzymaniu fragmentem brytyjskiej sieci kolejowej. Great Western Railway opracował czterokrotnie dłuższą trasę biegnącą w głębi lądu, lecz rozpoczęcie II wojny światowej nie pozwoliło na zrealizowanie tego projektu.

[edytuj] Geografia

Połączenie z Shaldon, wsią położoną na przeciwległym brzegu, możliwe jest dzięki przeprawie promem przy samym ujściu bądź za pomocą mostu, leżącego trochę bardziej w górę rzeki.

W okolicy portu leży wyspa Salty, powstała w trakcie prac pogłębiających. Sieci na łososie są wciąż używane przez miejscowych, przede wszystkim w pobliżu Shaldon Bridge.

Kawał czerwonego piaskowca, zwany Ness (ang. cypel) jest najlepiej rozpoznawalnym symbolem miasta od strony morza.

Miastem partnerskim Teignmouth jest francuskie miasto Perros-Guirec.

[edytuj] Turystyka

Teignmouth - widok od morza

Mimo znacznego spadku znaczenia turystyki w Teignmouth od czasów swej największej świetności w XVIII wieku, miasto wciąż przyjmuje dość dużą liczbę turystów, głównie zainteresowanych wypoczynkiem na plaży oraz zwiedzaniem okolicznego molo.

[edytuj] Ludzie w historii miasta

• Poeta John Keats spędził tu kilka tygodni, podczas których ukończył swój poemat "Endymion".
• Wszyscy członkowie Muse pochodzą z Teignmouth.
• Charles Babbage (26 grudnia 1791 - 18 października 1871), znany angielski mamematyk, filozof analityczny, inżynier i naukowiec zajmujący się ideą programowalnego komputera, mieszkał tu przez kilka lat.
• Donald Crowhurst, biorący udział w konkursie "Sunday Times Golden Globe Race", wyruszył z Teignmouth w skazaną na niepowodzenie podróż dookoła świata trimaranem o nazwie Teignmouth Electron, nadanej na cześć miasta i jego kompanii elektronicznej.
• Patrick Wolf napisał piosenkę o tytule "Teignmouth", która trafiła na jego album Wind in the Wires.
• John Shore, Pierwszy Baron Teignmouth (5 października 1751 - 14 lutego 1834) był brytyjskim politykiem służącym w latach 1793 - 97 w Indiach jako gubernator generalny.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Teignmouth (DMOZ.org)
• muzeum w Teignmouth
• Teignmouth na Google Maps
• Stowarzyszenie miast partnerskich Teignmouth