Z Wikipedii

W grafice 3D modelowanie rzeczywistych obiektów i oddanie za pomocą geometrii wszystkich szczegółów powierzchni jest trudne i w większości przypadków niepraktyczne. Dlatego stosuje się teksturowanie, czyli nakładanie na względnie proste obiekty trójwymiarowe obrazów (tekstur), które przedstawiają brakujące szczegóły.

Model dzbanka teksturowany wzorem marmuru

Tekstury dzieli się na:

• Bitmapowe — są to na ogół zdjęcia powierzchni rzeczywistych przedmiotów (ścian, tkanin, kory drzew, desek, itp.).
• Proceduralne — parametryzowane obrazy generowane programowo, np.:
  • szachownica,
  • marmur,
  • drewno,
  • granit,
  • chmury.

Tekstury proceduralne mogą być również trójwymiarowe (przestrzenne), wówczas kolor jest funkcją współrzędnych punktu w przestrzeni trójwymiarowej.

[edytuj] Mapowanie

Mapowanie płaskie (lewa), mapowanie sferyczne (prawa)

Odwzorowanie współrzędnych dwuwymiarowej tekstury na współrzędne obiektu trójwymiarowego nazywane jest mapowaniem (mapowaniem tekstury):

1. Odwzorowanie może zostać utworzone w procesie generacji obiektu.
2. Jeśli obiekt jest reprezentowany przez siatkę wielokątów projektant może określić współrzędne tekstury dla każdego wierzchołka.
3. Tekstura mapowana jest najpierw na jakąś prostą figurę przestrzenną, a następnie konkretne punkty są rzutowane na tę figurę. Używane figury:
   • płaszczyzna (mapowanie płaskie),
   • sfera (mapowanie sferyczne) lub elipsoida,
   • powierzchnia walca (mapowanie cylindryczne),
   • sześcian (mapowanie sześcienne, ang. box mapping).

Odwzorowanie jest wykonywane w lokalnym układzie współrzędnych obiektu, co sprawia, że tekstura jest „przyklejona” na stałe do obiektu, nadając jego powierzchni pożądany charakter. Rzadziej tekstura jest ruchoma względem obiektu; w grafice czasu rzeczywistego (np. grach komputerowych) w ten sposób symuluje się metaliczne obiekty, które odbijają otoczenie (jest to tzw. mapowanie środowiska).

[edytuj] Zobacz też

• materiał
• bumpmapping
• mipmapa