Teodozjusz II (cesarz bizantyjski) - Google

Teodozjusz II (cesarz bizantyjski)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Teodozjusz II
Głowa Teodozjusza II z popiersia w muzeum w Luwrze
Głowa Teodozjusza II z popiersia w muzeum w Luwrze
Imiona Flavius Theodosius
Panował jako Imperator Caesar Flavius Theodosius Augustus
Czas panowania 1 maja 408 r. - 28 lipca 450 r.
Dynastia Dynastia teodozjańska
Data urodzin 10 kwietnia 401 r.
Data śmierci 28 lipca 450 r. - Konstantynopol
Lista cesarzy rzymskich

Teodozjusz II (Flavius Theodosius) (ur. 10 kwietnia 401, zm. 28 lipca 450) – najstarszy syn cesarza Arkadiusza i wnuk Teodozjusza I Wielkiego. Był cesarzem wschodniorzymskim w latach 408-450 (został nim samodzielnie w wieku 7 lat), choć koronowano go za życia ojca krótko po urodzeniu w 402 r.

Pozostawał pod przemożnym wpływem kobiet - starszej siostry Pulcherii i żony Ateny-Eudokii (matki jego jedynego dziecka - córki Licynii Eudoksji) oraz licznych doradców zwłaszcza prefekta pretorium Antemiusza. Za jego rządów dochodziło do sporów religijnych na tle wyznaniowym (burzenie synagog) oraz na tle teologicznym (nestorianizm). Podejmowano wysiłki dyplomatyczne, mające odwrócić niebezpieczeństwo grożące ze strony Hunów. W latach 412—439 wzniósł tzw. Mur Teodozjański, na zachód od Muru Konstantyna, który uczynił z Konstantynopola największą i najpotężniejszą warownię ówczesnego świata. Znaczne części Muru Teodozjańskiego zachowały się do czasów dzisiejszych.

W latach 421 - 422 walczył z perskim imperium Sasanidów, a w 423 r. po śmierci stryja Honoriusza wdał się w konflikt z cesarstwem zachodniorzymskim, popierając roszczenia do tronu ciotki Galii Placydii. Spór zakończył się zwycięstwem Teodozjusza, który obalił w 425 r. cesarza Jana, a na tron zachodni wprowadził syna Galli, Walentyniana III.

W 429 Teodozjusz powołał komisję mającą zebrać ustawy wydane przez Konstantyna Wielkiego i jego następców. Po pewnych trudnościach w 438 ogłoszono Codex Theodosianus.

W 431 roku zwołał sobór w Efezie, w celu zakończenia sporu wywołanego przez biskupa Konstantynopola Nestoriusza dotyczącego natury (physis) i osoby (hypostasis) Jezusa. Sobór ten dał najsilniejszy teologiczny fundament czci Matki Boskiej.

Za czasów Teodozjusza powstał uniwersytet w Konstantynopolu w 425 r.

Zmarł w wyniku obrażeń odniesionych po upadku z konia. Był ostatnim cesarzem wschodnim tzw. chrześcijańskiego złotego wieku.

[edytuj] Wywód przodków

4. Teodozjusz I Wielki      
    2. Arkadiusz
5. Aelia Flacylla        
      1. Teodozjusz II
6. Bauto    
    3. Aelia Eudokia    
7. NN      
 


stub
Ponieważ opis tego hasÅ‚a  biograficznego zwiÄ…zanego z Å›redniowieczem ma formÄ™ zaledwie zalążkowÄ… , pomóż nam je rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródÅ‚ami.
Prosimy, zapoznaj siÄ™ najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.


Commons


Poprzednik
Arkadiusz
Cesarz wschodniorzymski
408 - 450
Następca
Marcjan

USG pomaga przewidzieć zawał
Badania ultrasonograficzne mogą pomóc w zidentyfikowaniu osób szczególnie zagrożonych zawałem serca i innymi chorobami układu sercowo-naczyniowego - informuje pismo "Radiology".
Odkryto głowę kolosalnego posągu cesarzowej
Archeolodzy odkryli w południowo-zachodniej Turcji głowę wielkiego marmurowego posągu, przedstawiającego postać Faustyny Starszej, żony rzymskiego cesarza Antoninusa Piusa - donosi serwis internetowy BBC News.
Krew menstruacyjna może leczyć miażdżycę
Komórki pozyskiwane z krwi menstruacyjnej mogą być wykorzystane do leczenia zaawansowanej miażdżycy tętnic obwodowych - informuje serwis "EurekAlert".
Kolor tłuszczu ma znaczenie
Tłuszcz jest bliżej związany z tkanką mięśniową niż nam się wydaje - przekonują w swoich pracach opublikowanych na łamach pisma "Nature" dwie grupy naukowców z USA. Badacze odkryli czynniki regulujące powstawanie tkanki tłuszczowej, a ich prace mogą pomóc w opracowaniu terapii do walki z otyłością.
Bakterie zdolne do altruistycznego samobójstwa
Niektóre bakterie salmonelli, aby ułatwić swoim towarzyszkom zakażenie jakiegoś organizmu, zdolne są do poświęcenia życia - podało brytyjskie czasopismo "Nature".
Linki: Strona g³ówna