Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy naczynia. Zobacz też: Bartosz Słomka (pseudonim Termos), rysownik i scenarzysta komiksowy.

termos: po prawej rozłożony na części w celu pokazania szklanego naczynia Dewara - pozostałe elementy to blaszana osłona, plastikowy przykręcany do osłony uchwyt, uszczelka, zakręcany korek i dodatkowa pokrywa służąca jako kubek

Termos (inaczej naczynie Dewara) to naczynie służące do przechowywania substancji o temperaturze innej niż temperatura otoczenia. Jest to naczynie szklane lub metalowe o podwójnych ściankach. Powierzchnie ścianek zwrócone w stronę próżni są przy tym pokryte warstwą odbijającą światło tak jak zwierciadło, aby zredukować przepływ energii w postaci promieniowania. Od góry termos zamyka się korkiem z dobrego izolatora ciepła. Szklane naczynia o podwójnych ściankach, pomiędzy którymi była próżnia, zbudował i zastosował po raz pierwszy w 1888 roku J.A. d'Arsonval. Prawie dziesięć lat później J. Dewar wynalazł niezależnie tego rodzaju naczynie w takiej postaci, w jakiej je znamy obecnie. Początkowo naczynia Dewara używane były w laboratoriach do przechowywania niewielkich ilości skroplonych gazów, z czasem rozpowszechniły się one w gospodarstwie domowym jako termosy (tzn. naczynia Dewara zamknięte w osłonie metalowej, zabezpieczającej szklane naczynie przed stłuczeniem). W 1925 roku opatentowany termos po raz pierwszy wystawiono na sprzedaż jako pojemnik do przechowywania gorących lub zimnych napojów.