Z Wikipedii

The Who
The Who podczas koncertu w 2006 roku. Od lewej: Roger Daltrey i Pete Townshend.
Pochodzenie	Anglia
Gatunek	rock hard rock
Aktywność	1964–1982, 1985, 1988–1991, 1996–1997, 1999-obecnie
Wytwórnia pÅ‚ytowa	Wielka Brytania: Brunswick Polydor Reaction Track  Stany Zjednoczone: Decca Geffen MCA Universal Republic Warner Bros.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

The Who – angielski zespół rockowy powstały w 1964, związany z subkulturą modsów, uważany za jedną z najbardziej wpływowych grup rockowych wszech czasów.

Spis treści 1 Historia 2 Skład 3 Dyskografia 4 Linki zewnętrzne

[edytuj] Historia

Grupa wywodzi się z zespołu The Detours, założonego przez Rogera Daltreya w 1961, grającego covery rhythm and bluesowe. W 1964 grupa, w uformowanym już składzie, zmieniła nazwę na High Numbers, wydając jeden singel. Ostatecznie muzycy zmienili nazwę na The Who, zaczynając grać własny repertuar i wyrabiając własny, specyficzny styl sceniczny. Według fanów jeden z najwybitniejszych i najpopularniejszych zespołów lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, od razu stając się ulubionym zespołem brytyjskiej subkultury młodzieżowej lat 60. XX wieku – modsów.

Grupa miała w swoim repertuarze utwory psychodeliczne i hardrockowe. Występowała i nagrywała jako kwartet. Za lidera grupy uważany był zazwyczaj gitarzysta Pete Townshend – instrumentalista, którego unikalna technika "wiatraka" (uderzania akordów ręką obracającą się na podobieństwo wiatraka) wzbudzała uznanie publiczności. Był natomiast jednym z najwybitniejszych kompozytorów i wizjonerów rockowych, autorem pomysłów, tekstów i kompozycji dwóch najsłynniejszych oper rockowych Tommy i Quadrophenia. Wokalista grupy Roger Daltrey obdarzony był czystym i mocnym głosem, zdolnościami aktorskimi i sceniczną charyzmą. W oryginalnym składzie grali ponadto Keith Moon (perkusja) i John Entwistle (gitara basowa). Moon szybko też zaczął być znany z pełnej pasji, wręcz szaleńczej gry na perkusji oraz ekstrawaganckiego zachowania poza sceną.

Pierwszy singel "I Can't Explain" zespół wydał w styczniu 1965. Grupę uczyniła sławną już pierwsza płyta wydana w 1965 My Generation (w USA jako The Who sings My Generation). Znalazł się na niej jeden z najbardziej popularnych utworów w historii rocka "My Generation", który ze słynną frazą "I hope I die before I get old" ("mam nadzieje, że umrę, zanim się zestarzeję"), stał się hymnem młodego pokolenia. Hymnem jak się okazało ponadczasowym, bo o kilkanaście lat późniejsza subkultura punków, również utożsamiała się z tym tekstem, parafrazując go hasłem "No Future". W czasie wykonywania utworu na scenie grupa zwykła urządzać spektakl destrukcji. Townshend rozbijał na drobne kawałki ciągle grającą w sprzężeniu zwrotnym gitarę, a Moon rozkopywał i deptał swój zestaw perkusyjny, który w ostatnich akordach piosenki wybuchał eksplozją sztucznych ogni. Destrukcja stała się główną cechą grupy w czasie jej młodzieńczego okresu. Muzycy w niej grający stali się postrachem menedżerów hotelowych. Apartamenty przez nich zajmowane często nadawały się już tylko do remontu. Talent do destrukcji Keitha Moona, szybko przerodził się w proces autodestrukcji, która doprowadziła go do przedwczesnej śmierci z powodu zażycia zbyt dużej dawki leków mających pomóc mu w uwolnieniu się od alkoholizmu w 1978 roku.

Zespół stał się popularny również w USA, po występie na festiwalu rockowym Monterey Pop Festival w 1967. W 1969 wystąpił także na festiwalu w Woodstock, wykonując tam m. in. Tommy'ego. Po pierwszych kilku albumach, w których grupa grała muzykę mieszczącą się w standardzie rock and rolla i psychodelicznego rocka, z czasem muzyka grupy się wzbogaciła, gdy na jej czoło coraz bardziej wysuwał się Pete Townshend, jako kompozytor i autor tekstów. Rewelacyjny album Who's Next daje przykład jego możliwości. Takie utwory jak "Baba O'Riley", "Behind Blue Eyes" i "Won't Get Fooled Again" należą do najlepszych utworów rockowych wszech czasów. Z czasem jednak muzyczna dyktatura Townshenda pchająca grupę w stronę progresywnego rocka , zaczęła powodować tarcia w grupie. Entwistle i Moon byli zainteresowani graniem ostrego hard rocka, z którego w tamtym okresie zaczynał się wyłaniać się heavy metal. Daltrey zaś coraz bardziej zainteresowany był swą karierą aktorską. Spowodowało to zwolnienie tempa wydawania płyt w drugiej połowie lat siedemdziesiątych i próby rozwinięcia karier solowych przez jej członków.

Po śmierci perkusisty Keitha Moona w 1978, pozostali członkowie długo debatowali, czy grupę rozwiązać (tak jak będąca za dwa lata w podobnej sytuacji Led Zeppelin), czy kontynuować działalność. Wybrali tę drugą opcję, nagrywając dwie płyty, nigdy jednak potem nie zdołali odzyskać poprzedniego brzmienia ani popularności. W 1979 na koncercie w Cincinnati doszło do tragedii – zadeptania 11 fanów. W tym okresie też Townshend przeszedł poważne problemy z narkotykami. W 1983, po pożegnalnej trasie koncertowej, zespół oficjalnie zakończył działalność. Jednakże, mimo tego, członkowie grupy w dalszym ciągu co kilka lat schodzili się razem, organizując trudne już do policzenia pożegnalne trasy koncertowe. W 1985 zespół wystąpił na koncercie charytatywnym Live Aid. Właśnie w przeddzień jednej z tras, w 2002 w hotelu w Las Vegas, zmarł John Entwistle, jednakże grupa pośpiesznie zatrudniła jego zastępcę i kontynuowała trasę koncertową.

Piosenki The Who wykorzystano w serialach z cyklu CSI: Crime Scene Investigation produkowanych przez Jerry'ego Bruckheimera jako utwory czołówkowe. Są to: "Who Are You" w serialu Kryminalne zagadki Las Vegas, "Won't Get Fooled Again" w Kryminalnych zagadkach Miami i "Baba O'Riley (Teenage Wasteland)" w Kryminalnych zagadkach Nowego Jorku.

W 1990 roku grupa The Who została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame.

[edytuj] Skład

• Roger Daltrey - Å›piew, harmonijka ustna (od 1964)
• Pete Townshend - gitara, instrumenty klawiszowe, Å›piew (od 1964)
• Keith Moon - perkusja (1964-1978)
• John Entwistle - gitara basowa, instrumenty klawiszowe, Å›piew (1964-2002)
• Kenney Jones - perkusja (1978-1988)
• Simon Phillips - perkusja (1989)
• Simon Townshend-gitara,Å›piew (od 1996)
• John Bundrick-keyboard (od 1979)
• Zak Starkey-perkusja (od 1996)
• Pino Palladino-bas (od 2002)

[edytuj] Dyskografia

• The Who Sings My Generation (1965)
• A Quick One (1966)
• The Who Sell Out (1967)
• Tommy (1969)
• Who's Next (1971)
• Quadrophenia (1973)
• The Who By Numbers (1975)
• Who Are You (1978)
• Face Dances (1981)
• It's Hard (1982)
• Endless Wire (2006)

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona zespoÅ‚u

Segment pism dla rodziców zanotował wzrost sprzedaży

Wszystkie miesiÄ™czniki dla rodziców zanotowaÅ‚y w lutym br. wyższÄ… sprzedaż ogółem w porównaniu z lutym ub.r. – wynika z danych ZwiÄ…zku Kontroli Dystrybucji Prasy.

Zawitkowski nowym naczelnym "Dziewczyny"

Robert Zawitkowski będzie redaktorem naczelnym miesięcznika młodzieżowego "Dziewczyna" (Axel Springer Polska).

Minister skarbu chce kuratora dla Polskiego Radia

Minister skarbu państwa Aleksander Grad zwrócił się do sądu o ustanowienie kuratora Polskiego Radia. Chce w ten sposób przeciwdziałać paraliżowi we władzach spółki.

TVN24 wyrusza na Euro 2008 helikopterem

Komentatorami rozgrywek Euro 2008 w TVN24 będą Jan Tomaszewski i Olaf Lubaszenko. Do obsługi mistrzostw Europy w piłce nożnej stacja wykorzysta też śmigłowiec Błękitny 24, który poleci do Austrii.

Polsat News ruszy 1 czerwca i z brytyjskÄ… koncesjÄ…

KanaÅ‚ informacyjny Polsatu wystartuje 1 czerwca br. i bÄ™dzie nadawaÅ‚ z brytyjskÄ… koncesjÄ… – dowiedziaÅ‚ siÄ™ "Presserwis".

Linki: Strona g³ówna