Z Wikipedii

Chłopiec w błękicie ok. 1770, Huntington Art Gallery, San Marino

Thomas Gainsborough (ur. przed 14 maja 1727, kiedy został ochrzczony - zm. 2 sierpnia 1788), malarz angielski, znany portrecista i pejzażysta.

[edytuj] Życie

[edytuj] Suffolk

Gainsborough urodził się w Sudbory (hrabstwo Suffolk) w Anglii. Jego ojciec był tkaczem związanym z handlem wełną. Umiejetności rysownicze syna wywarły na nim tak wielkie wrażenie, że pozwolił mu w 1740 wyjechać do Londynu by się kształcić. W stolicy Gainsborough początkowo trenował pod okiem rytownika Huberta Gravelota, ale ostatecznie ołączył do Williama Hogartha i jego szkoły. Jednym z jego mentorów był Francis Hayman.W latach 40. Gainsborough poślubił argaret Burr, nieślubną córkę księcia Beaufort, który przekazał młodej parze £200. Prace artysty, wtedy głównie ejzaże, nie sprzedawały się zbyt dobrze. W 1748-49 powrócił do Sudbury i skupił się na malowaniu portretów.W 1752 małżeństwo z dwiema córkami przeprowadziło się do Ipswich. Ilość zleceń na portrety zwiększyła się, ale klientela składała się głownie z lokalnych kupców i dziedziców. Gainsborough był zmuszony do pożyczania z renty dożywotniej żony.

[edytuj] Bath

W 1759 Gainsborough z rodziną przeprowadził się do Bath. Tam badał portrety van Dycka i zaczął potrafić przyciągać dobrze płacącą klientelę z wyższych klas. W 1761 zaczął wysyłać swoje prace na wystawę Towarzystwa Sztuki w Londynie (obecnie Królewskie Towarzystwo Sztuki, którego był z jednym pierwszych członków), zaś od 1765 na doroczną wystawę Royal Accademy. Wybierał portrety dobrze znanych i sławetnych klientów, by przyciągnąć uwagę. Te wystawy pomogły mu w zdobyciu reputacji na skalę narodową, dzięki czemu zaproszono go do stania się jednym z założycielskich członków Royal Academy w 1769. Jego stosunki z akademią nie były jednak proste i w 1773 przestał wystawiać tam swoje obrazy.

[edytuj] Londyn

W 1774 Gainsborough z rodziną przeniósł się do Londynu by mieszkać w Schomberg House przy ulicy Pall Mall. W 1777 ponownie zaczął wystawiać prace w Royal Academy, w tym portrety współczesnych sław, jak Książę i Księżna Cumberland. Wystawa jego prac trwała przez następne 6 lat. W 1780 namalował portrety Jerzego III hanowerskiego oraz królowej. Krótko po tym otrzymał wiele innych królewskich zleceń. Dało mu to możliwość wpływania na Academy i pozwoliło wybierać sposób, w jaki życzył sobie wystawiać swoje prace. Jednakże w 1783 usunął je z nadchodzącej wystawy i przeniósł je do Schomberg House. W 1784 malarz królewski Allan Ramsay zmarł i król był zmuszony do zatrudnienia rywal Gainsborougha, prezesa Academy - Joshuę Reynoldsa. Gainsborough pozostał jednak ulubionym malarzem dworu. Wg swojej woli został pochowany przy kościele pw. św. Anny w Kew, gdzie regularnie brała udział w nabożeństwach rodzina królewska. W ostatnich latach swojego życia Gainsborough często malował stosunkowo proste, zwyczajne pejzaże. Wraz z Richardem Wilsonem był jednym z inicjatorów osiemnastowiecznej brytyjskiej szkoły pejzażystów, choć jednocześnie tak jak Joshua Reynolds był dominującym portrecistą brytyjskim drugiej połowy XVIII w.

[edytuj] Sztuka i komentarz

Gainsborough tworzył bardziej z własnych obserwacji natury (także ludzkiej) niż według założeń formalnych zasad kademickich. Poetycka wrażliwośc jego obrazów skłoniła Constable'a do wypowiedzenia się: Patrząc na nie, ostrzegamy łzy w naszych oczach i nie wiemy, skąd się wzięły. Jedynym znanym asystentem artysty był jego krewny, Gainsborough Dupont. Zmarł na raka 2 sierpnia 1788 w wieku 61 lat. Uchodził również za świetnego malarza zwierząt, które często towarzyszyły kobietom które portretował. Namalował m.in. "The Watering Place" (1777), 'Robert Andrews z żoną Mary (1748), Błękitny chłopiec (ok. 1770).

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Thomas Gainsborough