Z Wikipedii

Przejdź do indeksu haseł słownika w zakresie:

A - B - C - D

E - F - G

H - I - J

Ka, Ką, Kc, Ke, Kę

Kh, Ki, Kj, Kl, Kł, Km, Kn

Ko, Kó

Kp, Kr

Krz

Ku, Kw, Ky

L - Ł - M

N - O - P - Q - R

Pa, Pą, Pc - Pe, Pę, Pf, Ph

Pi, Pl, Pł, Pn

Po, Pó - Pr

Ps, Pś, Pt, Pu, Py

Q-R - Sa

Są, Sb, Śb, Sc, Śc, Se, Sę

Sf, Sg, Sh, Si

Sj, Sk, Śk

Sl, Śl, Sł

Sm, Śm, Sn, Śn

So, Só

Sp, Śp, Sr, Śr

St, Śt

Su

Sw, Św, Sy

Sz

T - U

Wa

Wą, Wb, Wc, Wd

We, Wę, Wg

Wi, Wj, Wl, Wł, Wn

Wo i Wó

Wr

Ws i Wś, Ww, Wy, Wz, Wż

Z - Ż

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich - piętnastotomowe dzieło wydawane pod koniec XIX wieku w Warszawie. Inicjatorem i głównym redaktorem Słownika był Filip Sulimierski - redaktor "Wędrowca", magister nauk fizyczno-matematycznych b. Szkoły Głównej Warszawskiej^[1]. Razem z nim współredagowali dzieło Bronisław Chlebowski - magister nauk filologiczno-historycznych b. Szkoły Głównej Warszawskiej oraz Władysław Walewski - ziemianin, kandydat nauk dyplomatycznych Uniwersytetu Dorpackiego. Praca została opublikowana w dużym stopniu dzięki funduszom Witolda Zglenickiego uzyskanym za pośrednictwem Kasy Mianowskiego. Poszczególne tomy ukazywały się w latach 1880-1902 i były dostępne w prenumeracie pod postacią szczupłych zeszytów, których kilkanaście składało się na każdy tom.

Dzieło to, wydane pod tytułem pozwalającym uniknąć represji cenzury carskiej, stanowi opis prawie wszystkich miejscowości i innych toponimów z terenów, które obejmowała pierwsza Rzeczpospolita. W ten sposób hasła obejmują zarówno regiony, miasta, wsie i osady, jak i rzeki, jeziora i szczyty górskie. Zakresem geograficznym Słownika jest Królestwo Polskie (Kongresówka); ale również rosyjskie gubernie nadbałtyckie, zachodnie i część południowych; ziemie Prus Zachodnich i Wschodnich; Wielkiego Księstwa Poznańskiego i Śląska pruskiego i austriackiego, Galicji, Moraw, słowackich części Węgier i Bukowiny. Hasła zawierają położenie geograficzne i administracyjne, dane statystyczno-demograficzne (w tym często wyznaniowe) oraz wiele informacji o szkołach, przemyśle i handlu, transporcie, rolnictwie. Często wiedza ta jest wzbogacona o krótki rys historyczny, nazwiska kolejnych właścicieli i urzędników (państwowych, samorządowych i wyznaniowych) lub znanych mieszkańców. Całość jest wzbogacona o cenną bibliografię.

Redaktorzy postawili przed sobą zadanie połączenia w całość danych pochodzących z trzech zaborów. Wykorzystywali do tego dane urzędowe, a także nadsyłane od amatorów lokalnej historii angażujących się dobrowolnie lub odpłatnie. Ich wkład w tworzenie dzieła jest znaczny i to redaktorzy Słownika bardzo mocno podkreślają. Materiały, które przysyłali do redakcji z wielu miejscowości, odznaczają się niejednolitą wartością merytoryczną.

Sporym utrudnieniem dla redaktorów Słownika były podziały administracyjne, różnice w stopniu kultury i metodach statystyki urzędowej spotykane na byłych obszarach Rzeczypospolitej. Uniemożliwiły one jednolite opisanie haseł, wykorzystanie map i publikacji urzędowych^[2].

Opracowanie w miarę spójnych haseł pochodzących z tak niejednolitych źródeł wymagało od redaktorów zweryfikowania i dopełnienia. W tym celu korzystali z wydawnictw dawniejszych. Pomimo to hasła nie są równomiernie zredagowane ani też wolne od opuszczeń i błędów. Usprawiedliwieniem dla redaktorów może być to, że Słownik, jako zeszyt pięcioarkuszowy, ukazywał się co miesiąc z przykładną punktualnością^[3].

Już z chwilą wydania dzieło to stanowiło wyjątkowo cenny - na skalę światową - przykład pracy encyklopedycznej. Z czasem jednak coraz bardziej doceniano ogrom pracy redaktorskiej i wydawniczej. W 1977 roku nakładem Wydawnictw Artystycznych i Filmowych wydano, wykonany techniką fotooffsetową, reprint w limitowanej, numerowanej serii 800 egzemplarzy. Dziś Słownik jest jednym z głównych źródeł do prac nad XIX wiekiem dla wielu nauk, takich jak geografia historyczna, genealogia, kulturoznawstwo, etnologia. Wiele wydawnictw kartograficznych po 1989 roku odwoływało się do Słownika dla ustalenia kresowych nazw mniejszych miejscowości. Stąd i dziś wydawane są nowe indeksy do tego dzieła oraz nowe edycje całości pod postacią reprintu lub CD-ROM.

Spis treści 1 Lista współpracowników 2 Opis bibliograficzny 3 Nazwy niektórych jednostek administracyjnych 3.1 Galicya 3.2 Gubernia grodzieńska 3.3 Gubernia kaliska 3.4 Gubernia kielecka 3.5 Gubernia kijowska 3.6 Gubernia kowieńska 3.7 Gubernia kurlandzka 3.8 Gubernia lubelska 3.9 Gubernia łomżyńska 3.10 Gubernia mińska 3.11 Gubernia mohilewska 3.12 Gubernia piotrkowska 3.13 Gubernia płocka 3.14 Gubernia podolska 3.15 Gubernia radomska 3.16 Gubernia siedlecka 3.17 Gubernia smoleńska 3.18 Gubernia suwalska 3.19 Gubernia warszawska 3.20 Gubernia wileńska 3.21 Gubernia witebska 3.22 Gubernia wołyńska 3.23 Prusy wschodnie 3.24 Prusy zachodnie 3.25 Szląsk austryacki 3.26 Szląsk pruski 3.27 Wielkie Księstwo Poznańskie 4 Przypisy 5 Linki zewnętrzne

[edytuj] Lista współpracowników

Lista bezinteresownych stałych i okresowych współpracowników redakcji Słownika została sporządzona w oparciu o informacje zamieszczone w przedmowie do pierwszej części dzieła^[4], napisanej przez Filipa Sulimierskiego w 20 listopada 1879, oraz w sporządzonym w czerwcu 1897 zakończeniu tomu 14, w którym redaktorzy Słownika dodali, że ogólnie w pracy nad Słownikiem uczestniczyło przeszło 150 osób^[5].

• 1. Jan Banzemer
• 2. Józef Bliziński – znany autor dramatyczny, przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 3. Ludwik Bryndza z Woroblina
• 4. Edmund Callier – przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 5. Adam Chmara – obywatel z guberni mińskiej
• 6. Chmurzyński z Radomska
• 7. Jan Chorąży – przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 8. Aleksander Czołowski ze Lwowa
• 9. Emilia Dobrzańska urodziła się w Rożenku i była wychowywana w dworku należącym do rodziny jej ojca Franciszka Karczewskiego. Uczęszczała do pensji sióstr Emilii i Felicji Krzywickich, działającej od 1856 w gmachu przy ulicy Kaliskiej (obecnie Słowackiego 11) w Piotrkowie. Gdy w 1881 kurator Apuchtin zamknął szkołę dla dziewcząt, jeszcze w tym samym roku zorganizowała na jej miejsce czteroklasową szkołę żeńską. Funkcjonowanie tej placówki od samego początku budziło trwogę władz zaborczych i w konsekwencji doprowadziło do jej zamknięcia po dwóch latach działalności. W 1883 pod pretekstem utworzenia stancji dla dziewcząt Dobrzańska zorganizowała prężnie działający zakład wychowawczy dla dziewcząt, w którym odbywało się ich tajne nauczanie^[6].
• 10. Ludwik Dziedzicki (1844-1903) – pedagog, stały współpracownik redakcji Słownika
• 11. Stanisław Eliasz-Radzikowski (1869-1935) – syn Walerego, lekarz, z zamiłowania badacz historii oraz folkloru Tatr i Podhala
• 12. ks. Jakub Fankidejski (1844-1883) z Pelplina, przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 13. Władysław Federowicz z Okna
• 14. ks. Frydrychowicz – przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 15. ks. M. Gapiński z Nawry pod Chełmżą
• 16. Karol Gerlach
• 17. Wojciech Gerson
• 18. Bronisław Gustawicz – nauczyciel Gimnazjum św. Anny w Krakowie, przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 19. C. Haller
• 20. Walerian Heck – przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 21. Karol Hoffmann (lub Hofman) z Suwałk
• 22. Aleksander Jelski, obywatel guberni mińskiej, stały współpracownik redakcji Słownika
• 23. Bolesław Kamiński Żyłłok z guberni wołyńskiej
• 24. dr Wojciech Kętrzyński z Lwowa
• 25. Władysław Korotyński
• 26. Adam Kosmowski z Wilna
• 27. Kajetan Kraszewski
• 28. Kazimierz Król
• 29. Józef Kuczyński
• 30. Kurtzman z pod Rawicza
• 31. Michał Kuściński z guberni witebskiej
• 32. Wojciech Leppert
• 33. Józef Łabuński
• 34. Józef Łazowski z Sawina
• 35. Władysław Łebiński (1840-1907) – działacz polityczny, społecznik, dziennikarz, powstaniec styczniowy, przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika, pochowany na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan
• 36. Adam Łopaciński przez dłuższy czas stale pracował dla Słownika
• 37. Maurycy Maciszewski (1847-1917) – stały współpracownik redakcji Słownika
• 38. Stanisław Majerski – przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 39. Edward Maliszewski 1875-1928 – dziennikarz; krajoznawca; historyk
• 40. Gustaw Manteuffel (1832-1916) – baron, historyk i etnolog polski. Ze znanej inflancko-pomorskiej rodziny Manteufflów. Badacz dziejów Inflant polskich. Przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika.
• 41. M. Marassé z Krosna
• 42. dr Eugeniusz Maryański z Jarmoliniec – stały współpracownik redakcji Słownika
• 43. hrabia Tadeusz Miączyński z Wielgiego (około 1900 wybudował nowy dwór w stylu eklektycznym, który już nie istnieje)
• 44. Ildefons Mroczkowski z Wyszek
• 45. Henryk Müldner – literat z Krakowa, autor takich pozycji: Kąpiele Schwarzenberg, węgierski Gräfenberg na Spiżu: wspomnienia z podróży odbytéj w lecie 1878 r., Warszawa: Gebethner i Wolff, 1879; Szkice z podróży po Słowacyi: z dodaniem krótkiego przewodnika, Kraków 1877; Bibliografia karpacka, „Pamiętnik Towarzystwa Tatrzańskiego”, tom I, rok 1876
• 46. Anna Nałkowska (1862-1942) – matka Zofii, zapewne była pacjentką dr. Zachariasza Franka w latach trzydziestych XX w., kiedy rodzina Nałkowskich mieszkała jeszcze na wołomińskich Górkach
• 47. Adam Napieralski – przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 48. R. Oczykowski – przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 49. J.J. Ossowski z Czerwonej (pod Ełkiem)
• 50. ks. Ostaszewski – stały współpracownik redakcji Słownika
• 51. Ostrołęcki z Lubartowa
• 52. Juliusz Ostrowski
• 53. Al. Palmirski stały współpracownik redakcji Słownika
• 54. Kazimierz Plebański z Izdebna
• 55. Klaudyusz Przedrzymirski z guberni kijowskiej
• 56. Klemens Przedrzymirski z Wołynia
• 57. Robert Przegaliński – przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 58. Antoni Rehman ze Lwowa
• 59. Ludwik Rokossowski z guberni wołyńskiej
• 60. Eugeniusz Romer ze Lwowa
• 61. Bronisław Rozwadowski z Brzeżan
• 62. Zygmunt Różycki z guberni wołyńskiej
• 63. Edward Rulikowski z guberni kijowskiej – historyk, archeolog, etnograf, członek Komisji Antropologicznej Akademii Umiejętności w Krakowie, a także członek Komisji Archeograficznej w Kijowie. Urodził się w 1825 w Motowidłówce na Ukrainie w zamożnej rodzinie ziemiańskiej. W 1880 Rulikowski podjął stałą współpracę z redakcją Słownika geograficznego. Dla tego wydawnictwa opisał szereg miejscowości na Ukrainie i Białorusi. Zmarł w roku 1900.^[7].
• 64. Ignacy Rychlik z Jarosławia
• 65. Adam Rzążewski (1844-1885) – historyk literatury i publicysta. Urodził się 3 listopada 1844 w Cieleśnicy na Podlasiu. W 1862 ukończył Gimnazjum Lubelskie. Do roku 1869 studiował historię i filozofię w Warszawskiej Szkole Głównej. Osiadł następnie na wsi i zajął się gospodarstwem. Zmuszony do wyjazdu za granicę przebywał w Paryżu i pod pseudonimem Aër prowadził działalność literacką jako krytyk studiów literackich oraz korespondent i współpracownik różnych pism polskich. Autor wielu rozpraw, powieści, nowel i poematów. Zmarł 8 listopada 1885 w Paryżu.
• 66. Jan Sembrzycki – przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 67. hrabia Józef Skarbek z Osięcin w pow. nieszawskim
• 68. Stanisław Skrzyński
• 69. Tytus Sopodźko (lub Sopoćko) (1845-1896) – obywatel z gub. mińskiej
• 70. Maksymilian Studniarski (lub Maximilian von Studniarski) herbu Pobóg żył w latach 1828-1889. Był starszym nauczycielem geografii w Poznaniu. Przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika.
• 71. Aleksander Dowojna-Sylwestrowicz (1857-1911) z Łapkaś
• 72. Gustaw Szpilewski z Białegostoku
• 73. Edward Śląski (lub Slaski) z Janowa lubelskiego
• 74. Aleksander Tyszyński (1811-1880) – krytyk literacki; współzałożyciel (1841) i współredaktor „Biblioteki Warszawskiej”; 1866-1869 wykładowca Szkoły Głównej; od 1873 członek Akademii Umiejętności; przedstawiciel krytyki romantycznej (m.in. w zbeletryzowanym traktacie filozoficzno-estetycznym Amerykanka w Polsce), ewoluował ku programowi pozytywistycznemu.
• 75. E. Uściński z Maryampola
• 76. Józef Wejssenhof
• 77. Władysław Wiśniewski z Krakowa
• 78. Michał Witanowski – przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika
• 79. Konstanty Wójciechowski
• 80. Tytus Żukowski – przez dłuższy czas stale pracował dla redakcji Słownika

[edytuj] Opis bibliograficzny

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, wyd. pod red. F. Sulimierskiego, B. Chlebowskiego, J. Krzywickiego i W. Walewskiego, Warszawa 1880-1902, t. 1-15.

• T. I Aa - Dereneczna, 1880, 960 s.
• T. II Derenek - Gżack, 1881, 943 s.
• T. III Haag - Kępy, 1882, 960 s.
• T. IV Kęs - Kutno, 1883, 963 s.
• T. V Kutowa Wola - Malczyce, 1884, 960 s.
• T. VI Malczyce - Netreba, 1885, 960 s.
• T. VII Netrebka - Perepiat, 1886, 960 s.
• T. VIII Perepiatycha - Pożajście, 1887, 960 s.
• T. IX Poźajście - Ruksze, 1888, 960 s.
• T. X Rukszenice - Sochaczew, 1889, 960 s.
• T. XI Sochaczew - Szlubowska Wola, 1890, 960 s.
• T. XII Szlurpkiszki - Warłynka, 1892, 960 s.
• T. XIII Warmbrun - Worowo, 1893, 960 s.
• T. XIV Worowo - Żyżyn, 1895, 930, 8 s.
• T. XV, cz. 1 Abablewo - Januszowo, 1900, 640 s.
• T. XV, cz. 2 Januszpol - Żyżkowo, Aleksin - Wola Justowska, 1902, 741, [2] s.

[edytuj] Nazwy niektórych jednostek administracyjnych

Słownik odwołuje się do nazw powiatów według poniższego spisu. Podział regionalny oraz pisownia według skorowidzu^[8].

[edytuj] Galicya

Powiaty: bialski, bóbrecki, bohorodczański, borszczowski, brodzki, brzeski, brzeżański, brzozowski, buczacki, chrzanowski, cieszanowski, czortkowski, dąbrowski, dobromilski, doliniański, drohobycki, gorlicki, gródecki, grybowski, horodeński, husiatyński, jarosławski, jasielski, jaworowski, kałuski, Kamionka Strumiłowa, kolbuszowski, kołomyjski, kossowski, krakowski, krośnieński, limanowski, Lisko, lwowski, łańcucki, mielecki, Mościska, myślenicki, nadworniański, nisko, nowosądecki, nowotarski, pilzeński, podhajecki, przemyski, przemyślański, Rawa Ruska, rohatyński, ropczycki, Rudki, rzeszowski, Sambor|samborski, sanocki, skałacki, stanisławowski, staromiejski, stryjski, śniatyński, tarnobrzeski, tarnopolski, tarnowski, tłumacki, trębowelski, turka, wadowicki, wielicki, zaleszczycki, zbaraski, złoczowski, żółkiewski, żydaczowski, żywiecki

[edytuj] Gubernia grodzieńska

Powiaty czy też ujezdy:

białostocki, bielski, brzeski, grodzieński, kobryński, prużański, słonimski, sokólski, wołkowyski

[edytuj] Gubernia kaliska

Powiaty czy też ujezdy:

kaliski, kolski, koniński, łęczycki, sieradzki, słupecki, turecki, wieluński

[edytuj] Gubernia kielecka

Powiaty czy też ujezdy:

jędrzejowski, kielecki, miechowski, olkuski, pińczowski, stobnicki (stopnicki), włoszczowski

[edytuj] Gubernia kijowska

Powiaty czy też ujezdy:

berdyczowski, czehryński, czerkaski, humański lub umański, kaniowski, kijowski, lipowiecki, radomyski, skwirski, taraszczański, wasylkowski, zwinogródzki

[edytuj] Gubernia kowieńska

powiaty czy też ujezdy:

kowieński, nowoaleksandrowski, poniewieski, rossieński, szawelski, telszewski, wiłkomierski

[edytuj] Gubernia kurlandzka

powiat mitawski

[edytuj] Gubernia lubelska

powiaty czy też ujezdy:

powiat biłgorajski, powiat chełmski, powiat hrubieszowski, powiat janowski, powiat krasnostawski, powiat lubartowski, powiat lubelski, powiat nowoaleksandryjski, powiat tomaszowski

[edytuj] Gubernia łomżyńska

powiaty czy też ujezdy:

powiat kolneński, powiat łomżyński, powiat makowski, powiat mazowiecki, powiat ostrołęcki, powiat ostrowski, powiat pułtuski, powiat szczuczyński

[edytuj] Gubernia mińska

powiaty czy też ujezdy:

borysowski, ihumeński, mozyrski, miński, nowogródzki, piński, rzeczycki, słucki

[edytuj] Gubernia mohilewska

powiaty czy też ujezdy:

czausowski, czerykowski, homelski, horecki, horodecki, klimowicki, mohilewski, mścisławski, orszański, rohaczewski, sieński lub sienneński, starobychowski

[edytuj] Gubernia piotrkowska

powiat będziński, powiat brzeziński, powiat częstochowski, powiat łaski, powiat łódzki, powiat noworadomski, powiat piotrkowski, powiat rawski

[edytuj] Gubernia płocka

powiat ciechanowski, powiat lipnowski, powiat mławski, powiat płocki, powiat płoński, powiat przasnyski, powiat rypiński, powiat sierpecki

[edytuj] Gubernia podolska

powiaty czy też ujezdy:

bałcki, bracławski, hajsyński, jampolski, kamieniecki, latyczowski, lityński, mohylowski, olhopolski, płoskirowski lub proskurowski, uszycki lub nowouszycki, winnicki

[edytuj] Gubernia radomska

powiat iłżecki, powiat konecki, powiat kozienicki, powiat opatowski, powiat opoczyński, powiat radomski, powiat sandomierski

[edytuj] Gubernia siedlecka

powiat bialski, powiat garwoliński, powiat konstantynowski, powiat łukowski, powiat radzyński, powiat siedlecki, powiat sokołowski, powiat węgrowski, powiat włodawski

[edytuj] Gubernia smoleńska

powiaty czy też ujezdy:

bialski, krasnowski

[edytuj] Gubernia suwalska

powiat augustowski, maryampolski, powiat sejneński, powiat suwalski, władysławowski, wiłkowiski a właściwie Wyłkowyski

[edytuj] Gubernia warszawska

powiat błoński, powiat gostyński, powiat grójecki, powiat kutnowski, powiat nieszawski, powiat nowomiński, powiat radziejowski, powiat radzymiński, powiat skierniewicki, powiat sochaczewski, powiat warszawski, powiat włocławski

[edytuj] Gubernia wileńska

dzisieński, lidzki, oszmiański, święciański, trocki, wilejski, wileński

[edytuj] Gubernia witebska

powiaty czy też ujezdy:

drysieński, dyneburski, lepelski, lucyński, newelski, połocki, rzeżycki, siebieski, suraski wieliski (Wieliż),

[edytuj] Gubernia wołyńska

powiaty czy też ujezdy:

dubieński, kowelski, krzemieniecki, łucki, zwiahelski lub nowogradwołyński, ostrogski, owrucki, rówieński, starokonstantynowski, zasławski

[edytuj] Prusy wschodnie

powiat braniewski lub brunsberski (Bransberg), darkiański, powiat ełcki lub łecki (Lyck), fiszhuski, frydlądzki albo frylądzki (fyrlądzki), gąbiński albo głąbiński, gierdawski, powiat gołdapski, powiat pasłęcki czyli holądzki (Preussich-Holand), powiat iławski (Preussich-Eylau), powiat piski lub jańsborski (Johannisburg), Kłajpedzki (Memel), królewiecki, labiewski v. labiawski albo Łabiewski (Labiau), lecki (Loetzen), powiat licbarski albo świętogórski (Heiselberg), olecki lub margrabowski (Oletzko), żuławski lub nizinowy (Niederung), powiat olsztyński (Allenstein), powiat ostródzki (Osterode), pilkaleński (Pilkallen), ragnecki (Ragnit), rastemborski, powiat reszelski (Roessel), stołupiański (Stallupoehnen), powiat suski (rosenberg), powiat szczycieński lub szczycki (Ortelsburg), szyłokarczemski (Heydekrug), świętomiejski lub świętosiekierski (Heiligenbeil), tylżycki, węgoborski (Angerburg), wystrucki (Insterburg), ządzborski lub sąsborski (Sensburg)

[edytuj] Prusy zachodnie

powiat brodnicki (Strasburg), powiat chełmiński (Culm), powiat człuchowski (Schlochau), powiat elbląski, powiat gdański, grudziąski, powiat kartuski, powiat kościerski (Berent), powiat kwidzyński (Marienwerder), powiat lubawski (Loebau), powiat malborski, niborski albo nidborski (Neidenburg), starogrodzki (Stargardt), powiat sztumski, powiat świecki (Schwetz), powiat toruński, powiat tucholski, powiat wałecki (Deutscherone), powiat wejherowski (Neustadt), powiat złotowski (Flatow)]]

[edytuj] Szląsk austryacki

powiat bielski, bogumiński (Oldenberg), powiat cieszyński, frydecki, frysztacki, frywałdzki, skoczowski, strumieński

[edytuj] Szląsk pruski

bolesławski (Bunzlau), bolkowicki (Bolkenhayn), powiat brzeski (Brieg), powiat bystrzycki (Habelschwerdt), powiat bytomski (Beuthen), powiat gliwicki albo toszecki (Tost-Gleiwitz), powiat głogowski, głupczycki (Leobschutz), górski (Guhrau), powiat grotkowski, powiat jaworski (Jauer), powiat jeleniogórski (Hirschberg), kamienogórski (Landshut), powiat kluczborski (Crenzburg), kładzki (Glatz), powiat kozielski (Kosel), powiat kożuchowski (Freistadt), powiat lignicki, powiat lubański (Lauban), powiat lubiński (Lueben), powiat lubliniecki (Lublinitz), lwowski (Loewenberg)]], mielicki (Militsch), powiat namysłowski (Namslau), niemczyński (Nimptsch), powiat niemodliński (Falkenberg), nissański (Neisse), nowotarski (Neumarkt), olawski (Ohlau), olesiński (Rosenberg), powiat oleśnicki, powiat opolski (Oppeln), powiat prądnicki (Neustadt), powiat pszczyński, powiat raciborski (Ratibor), rozbórski (Rothenburg), powiat rybnicki, rychbachowski (Reichenbach), starohucki (Neurode), powiat strzeliński (Strehlen), strzygłowski (Striegau), stynawski (Steinau), powiat sycowski (Wartenberg), szprotowski (Sprottau), szunowski (Schoenau), powiat świdnicki, walbrzyski (Waldenburg), wojrecki lub wojrowicki (Hoyerswerda), powiat wołowski, powiat wrocławski, powiat ząbkowicki (Frankenstein), powiat zgorzelecki (Goerlitz), ziębicki (Münsterberg), powiat zielonogórski (Grunberg), złotoryjsko-hajnowski (Goldberg-Haynau), żegański

[edytuj] Wielkie Księstwo Poznańskie

babimoski, bukowski, powiat bydgoski (Bromberg), powiat chodzieski, powiat czarnkowski, powiat gnieźnieński, powiat inowrocławski, powiat kościański, krobski, powiat krotoszyński, powiat międzychodzki (Birnbaum), powiat międzyrzecki (Meseritz), powiat mogilnicki, powiat obornicki, powiat odolanowski, powiat ostrzeszowski, powiat pleszewski, powiat szamotulski, szremski, powiat szubiński, powiat średzki, powiat wągrowiecki, powiat wrzesiński, powiat wschowski, powiat wyrzyski

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Słownik w wersji elektronicznej z indeksem haseł oraz indeksem pełnotekstowym
• Słownik w wersji elektronicznej w formacie Djvu z możliwością kopiowania
• Słownik w wersji elektronicznej w formacie Djvu

XIII Turniej Koszykarzy o Puchar Prezydenta Słupska

Cztery zespoły: Polpharma Starogard Gdański, PBE Basket Poznań (dawna Politechnika Poznań), Energia Czarni Słupsk i Kotwica Kołobrzeg biorą udział w rozpoczętym w piątek XIII Turnieju Koszykarzy o Puchar Prezydenta Słupska.

US Open: pierwszy finał Jeleny Jankovic

Jelena Jankovic po raz pierwszy w karierze zagra w finale turnieju wielkoszlemowego. W półfinale ostatniej w tym sezonie lewy Wielkiego Szlema - US Open rozgrywanego na twardych kortach Flushing Meadows w Nowym Jorku rozstawiona z "dwójką" Serbka pokonała Rosjankę Jelenę Dementiewą.

PE: remis Lechii z Lechem

W spotkaniu grupy C Pucharu Ekstraklasy Lechia Gdańsk zremisowała na własnym stadionie z Lechem Poznań 0:0.

ITF Futures: dwóch Polaków w pófinale

Jerzy Janowicz zagra z Australijczykiem Raphaelem Durekiem, a Marcin Gawron zmierzy się z Czechem Dusanem Lojda w półfinałach Międzynarodowych Mistrzostw Dolnego Śląska w tenisie PBG S.A. Open 2008, turnieju zaliczanego do cyklu ITF Futures (pula nagród 10 tys. dolarów).

Torunianie mistrzami Polski par klubowych

Żużlowcy miejscowego Unibaksu wygrali w Toruniu finałowy turniej mistrzostw Polski par klubowych. Drugie miejsce zajęła Unia Leszno, a trzecie ZKŻ Kronopol Zielona Góra.

Linki: Strona g��wna