Z Wikipedii

Tommaso da Frignano (ur. 1305 - zm. 19 listopada 1381) - włoski kardynał okresu Wielkiej Schizmy Zachodniej. W młodości wstąpił do zakonu franciszkanów. 1352-1360 prowincjał zakonu w Bolonii. W 1364 był jednym z założycieli fakultetu teologicznego na Uniwersytecie w Bolonii. 1367-1372 generał zakonu franciszkanów. W trakcie pełnienia tej funkcji oskarżano go o herezję, co skutkowało przejściowym zawieszeniem go w sprawowaniu urzędu, ostatecznie jednak papież Urban V uznał go za niewinnego. W 1372 wybrany patriarchą Grado. W latach 1372-73 mediował z ramienia papieża Grzegorza XI między Republkią Genui a Cyprem, Republiką Wenecką a Padwą oraz w wewnętrznym konflikcie w Republice Genui.

Kiedy w 1378 wybuchł spór między papieżem Urbanem VI a kardynałami, który zaowocował wyborem antypapieża Klemensa VII i zapoczątkował Wielką Schizmę Zachodnią, Tommaso da Frignano stanął po stronie Urbana VI. W nagrodę za to 18 września 1378 został mianowany kardynałem-prezbiterem SS. Nereo e Achilleo, zachowując jednocześnie patriarchat Grado. Sprawował funkcję wikariusza generalnego zakonu franciszkańskiego po tym, jak generał zakonu Leonardo Rossi poparł Klemensa VII. Uczestniczył w procesie kanonizacyjnym Brygidy Szwedzkiej. W grudniu 1378 został kardynałem-biskupem Frascati i dziekanem kolegium kardynalskiego "rzymskiej" obediencji. Zmarł we franciszkańskim konwencie Santa Maria in Aracoeli w Rzymie, jego śmierci towarzyszył tzw. "zapach świętości". [1]

Poprzednik Ange de Grimoard

Dziekani kolegium kardynalskiego 1378 - 1381

Następca Francesco Moricotti Prignano