Ulice Zielonej Góry
Z Wikipedii
Długość (w km) ulic w Zielonej Górze wynosi 125 km (105 o nawierzchni twardej) w tym leżących w ciągu dróg poszczególnych kategorii:
- krajowych -
- wojewódzkich – 21
- powiatowych -
- gminnych -
Stan na rok 2005
- Pierwszą znaną mapą, na której pojawiła się nazwa Grünberg była Mapa Generalna Śląska z 1561 roku w skali 1: 530 000 autorstwa nyskiego kartografa Martina Helwiga (1516-1574).[1]
- Układ dróg w okolicach Zielonej Góry po raz pierwszy odwzorowany został na wykonanej w skali 1: 200 000 mapie księstwa głogowskiego „Principatus Silesiae Glo-goviensis”. Wchodziła ona w skład Atlasu Śląska wydanego w 1752 roku przez norymberski zakład kartograficzny Spadkobierców Homanna (z datą 1750). Sporządził go niemiecki matematyk, astronom i kartograf Johann Matthias Hase (1684-1742) na podstawie map porucznika inżynierii Johanna Wolfganga Wielanda (1673-1721) i porucznika Mat-thäusa von Schubartha (-). [2]
- najstarszy zachowany plan Zielonej Góry „Situations Plan von der Königlichen Stadt Grünberg” autorstwa Donatusa Büttnera pochodzi z 1784 roku. Zamieścił go na 300 stronie wydanej w 1922 roku monografii „Historia Zielonej Góry na Śląsku”, „Geschicte der Stadt Grünberg, Schles[ien]” Hugo Schmidt. [3]
- na 1817 rok datowany jest barwny plan, którego autorem jest - jak się zakłada - mierniczy Reichel – twórca planu zielonogórskich winnic z 1807 roku. Plan w skali 1: 1500 o wymiarach 44 x 33 cm przedstawia centrum wraz z przedmieściami w promieniu jednego kilometra.
- W 1848 roku J. Hoffmann opracował kolejny, także barwny plan. Jego skala to 1: 2 500, a wymiary 55 x 45 cm.
- W 1861 powstała pierwsza, wykonana na podstawie przeprowadzonych w latach 1858-1860 pomiarów geodety Guelsena, katastralna mapa miasta. Tworzyło ją 15 arkuszy 100 x 65 cm w skali 1: 2 500. Mapa obejmuje miasto w granicach administracyjnych z wyłączeniem centrum.
- Z 1871 roku pochodzi mapa „Blatt Bebauungs-Plan der Stadt Grünberg nach den vorhandenen Karten und eigenen Aufnahmen in den Jahren 1869-71 / bearbeiten durch Königl. Kreisbaumeister” opracowana na podstawie pomiarów z lat 1869-1871. Jej faksymile stanowiło dodatek do jednego z wydań Gazety Lubuskiej z 2004 roku. Wymiar mapy 57 x 55,5 cm, skala 1: 4 250.
- W 1896 roku powstał „Przeglądowy plan do 15 arkuszy – plan zabudowy miasta Zielonej Góry” – jednobarwny, o wymiarach 58 x 52 cm, w skali 1: 2 500. Jego autorem jest Królewski Radca Budowlany Weinert – od 1867 roku Powiatowy Inspektor Budowlany w Zielonej Górze.
- W wydanym około 1905 roku informatorze „Gruenberg und Umgebung in Wort u Bild” zamieszczono plan miasta z naniesionymi w zachodniej części miast wiatrakami.
- W 1913/1914 roku Pharoldruck des Pharus-Verlages G.m.b.h. wydał mapę „Grünberg in Schl.” w skali 1: 5 000 z naniesionymi nazwami ulic, siecią kolei i głównymi budynkami oznaczonymi numerami wyjaśnionymi w legendzie.[4]
- Kolorowa mapa powiatu zielonogórskiego z 1920 roku w skali 1:150 000 znalazła się na 3 stronie wydanej przez Carl Fleming, A.G., Berlin und Glogau pozycji „Flemmings Handkarte von Schlesien Kreis Grünberg”. Karl Fleming 1806 – 1878.[5]
- W 1925 roku litograficzny instytut Juliusa Mosera w Berlinie (BERLINER LI-THOGRAPHISCHES INSTITUT JULIUS MOSER (HRSG.) wydrukował mapę składającą się z 15 arkuszy formatu 100 x 65 cm. 8 z nich obejmujących śródmieście opracowano w skali 1: 1 000, a pozostałych 7 w skali 1:2 000.
- Na 182 stronie wydanej w 1928 roku monografii „Die Stadt Grünberg i[n] Schlesien" zamieszczono czarno-biały plan miasta z naniesionymi nazwami ulic, firm oraz warstwicami.[6]
- Z 1933 roku pochodzą mapy okolic Zielonej Góry „Grünberg (West) i. Nieder-schles.”- sekcja 4058 oraz „Grünberg (Ost) i. Niederschles.” sekcja 4059) opracowane w ramach niemieckiej serii map topograficznych Meßtischblätt - skala 1: 25 000.[7]
- W 1934 roku ukazał się wydany przez Pharus Verlag - G.m.b.h. w Berlinie barwny plan turystyczny Zielonej Góry „Pharus-Plan Grünberg i(n) Schl(esien)” w skali 1: 9 000. Na mapie umieszczono skorowidz ulic.[8]
- Na 14 stronie przewodnika „Grünberg i. Schlesien: die Obst – und Wein – Stadt des Ostens” z 1935 roku umieszczono kolejny plan Zielonej Góry z zaznaczonymi ważniejszymi budynkami i firmami. Autor opracowania to Gerhard Henschel, a wydawca „Berlin: F.E. Hübsch”. http://zbc.uz.zgora.pl/dlibra/docmetadata?id=8806&from=&dirids=1
- Paul Kepler w 1939 roku wydał czarno-biały plan miasta „Grünberg in Schlesien. Obt-und Rebenstadt des deutschen Ostend” z naniesionymi nazwami ulic, siecią kolei oraz głównymi budynkami-instytucjami. Mapa ma wymiary 18,5 x 20 cm.[9]
- Przed 1945 rokiem wydano czarno-biały plan miasta „Uebersichtskarte des inne-ren Telles der Stadt Grünberg, Schlesien” o wymiarach 27 x 26,5 cm. [10]
- Na 1945 rok datowana jest mapa topograficzna „Grünberg West” o wymiarach 49,2 x 47 cm w skali 1:25 000 zachodnich okolic miasta [11]
Alfabetyczna lista ulic i placów Zielonej Góry:
ulica Fabryczna, widok na przyszły Loft
ulica Jędrzychowska (Jędrzychów)
[edytuj] A
- Afrodyty (data nadania nazwy 28 maja 2002)
- Agatowa (1 lipca 1996)
- Agrestowa (27 czerwca 1996)
- Akacjowa (1945) – nazwa poprzednia – Akazienstrasse
- Akademicka (13 stycznia 1969)
- Aleja Juliusza Słowackiego, (1945) – Lőbtenz
- Aleja Konstytucji 3 Maja (7 września 1981) – nowo wybudowana ulica, część tzw. małej obwodnicy. Przebiega przez teren starej ulicy Srebrna Góra (Silberberg)
- Aleja Niepodległości (27 października 1956) – Grosse Bahnhofstrasse, Bahnhofstrasse, Niepodległości, Marszałka J. Stalina (w 1946 r. Generalissimusa J. Stalina). Ulica na odcinku od ulicy Kupieckiej do Placu Bohaterów jest deptakiem.
- Aleja Wojska Polskiego (13 stycznia 1969)
- Aliny (13 stycznia 1969)
- Amarantowa (25 czerwca 2002)
- Amelii (25 stycznia 2005)
- Ametystowa (1 lipca 1996)
- Ananasowa (11 marca 1997)
- An der Stadtmauer
- Apolla (28 maja 2002)
- Apothekengasse bezimienny dzisiaj zaułek łączący Rynek z ulicą Lisowskiego
- Arctowskiego, Henryka (25 czerwca 2002)
- Aresa (28 maja 2002)
- II Armii (29 czerwca 1973)
- Armii Krajowej (1 lutego 1991) – Pawła Findera (19 marca 1973)
- Armii Ludowej (2 października 1971)
- Artemidy (28 maja 2002)
- Ateny (28 maja 2002)
- Augustowska (11 października 2003)
- Azaliowa (26 lutego 2002)
[edytuj] B
- Balladyny (21 czerwca 1966)
- Bałtycka (2 maja 2008)
- Bananowa (8 kwietnia 2006)
- Bankowa (21 sierpnia 1990) – Kaiser-Wilhelm-Strasse, Freiheitsstrasse, Hindenburgstrasse, Bankowa, Małgorzaty Fornalskiej (1958)
- Bartoszycka (od 11 października 2003 do 1 maja 2008) - obecnie nie istnieje
- Batorego, Stefana (1945) – Lansitzer Strasse(12 sierpnia 1850). Lansitz – dawna niemiecka nazwa Łężycy. Odnotowana w dokumentach miejskich w 1690 r.
- Bema, gen. Józefa (18 czerwca 1948) – Saure (Kwaśna – nazwa winnicy – wym. -1723), Zeppelinstrasse, Artyleryjska
- Beniowskiego (21 czerwca 1966)
- Beżowa (25 czerwca 2002)
- Biała (25 czerwca 2002)
- Bilewiczówny (19 grudnia 2004)
- Błękitna (25 czerwca 2002)
- Błotna (30 marca 1966)
- Bociania (28 listopada 1957) – Kościuszki (1946)
- Boczna (30 marca 1962)
- Boduena (1945) – An der Kinderbewahranstalt. Uliczka prowadziła do zakładu opiekuńczego dla dzieci przy ul. Wandy
- Bohaterów Westerplatte (27 października 1956) – Kapellenweg (1900), Topolowa (1945). Nazwa Kapellenweg powstała w związku z istnieniem (1744) kaplicy na skrzyżowaniu z ulica Kupiecką
- Bolka i Lolka (7 października 1996)
- Bordowa (25 czerwca 2002)
- Borówkowa ()
- Bosmańska (2 maja 2008)
- Botaniczna (1945) – Ochelhermsdorfer Strasse, Hermannsdorfer Strasse. Ochelhermsdorf – dawna niemiecka nazwa Ochli.
- Braci Gierymskich (1984)
- Braniborska (1945) – Deutsche Strasse
- Bratkowa (22 czerwca 1979)
- Brązowa (25 czerwca 2002)
- Browarna (1 lipca 1995) – Powstała z części ulicy Piwnej
- Brylantowa (1 lipca 1996)
- Brzozowa (1945) – Hohnberg
- Budowlana (30 marca 1962)
- Budziszyńska (31 stycznia 1980)
- Bukowa (30 marca 1962)
- Bułgarska (17 grudnia 1982) – Schloiner Weg, Wilcza
- Buraczana - Zuckerland. ((zlikwidowana 14.10.1974))
- Bursztynowa (1 lipca 1996)
[edytuj] C
- Calineczki (7 października 1996)
- Ceglana (1945) – Ziegelberg
- Ceramiczna (26 lutego 2002)
- Chabrowa (29 czerwca 1979)
- Chełmońskiego, Józefa (25 maja 1980)
- Chemiczna (11 września 1967)
- Chłodna (30 marca 1962)
- Chmielna (1945) – Hopfgarten
- Chochlika (19 marca 1973)
- Chopina Fryderyka (27 października 1956) – Schindergrube, Schindeberge, Lindenberg, Widok. Ulica zlokalizowana jest w rejonie, który przed 1945 rokiem nosił (pochodzącą z początków XIX wieku) nazwę Lindenberg (Lipowe Wzgórze). Były to tereny winnic i sadów. Ulica została wybrukowana w drugiej połowie XIX wieku, kiedy na szczycie wzgórza wybudowano neogotycki budynek szkolny (dzisiejsze Centrum Doskonalenia Nauczycieli).
- Chrobrego Bolesława (1945) – Bismarckstrasse
- Chynowska (30 marca 1962)
- Cicha (1945) – Friedenstrasse
- Ciesielska (28 listopada 1957) – Zullicher Strasse, Eckerner Strasse, Matejki
- Cisowa (5 kwietnia 1999)
- Cynarskiego, Stanisława (14 października 1974)
- Cyprysowa (5 kwietnia 1999)
- Cyryla i Metodego Świętych 1 lutego 1991) – Franciszka Zubrzyckiego
- Cytrynowa (11 marca 1997)
- Czekanowskiego, Aleksandra (25 czerwca 2002)
- Czerskiego, Jana (25 czerwca 2002)
- Czubińskiego, Zygmunta (28 września 1970)
- Czyżykowa (16 listopada 1966)
[edytuj] D
- Daliowa (29 czerwca 1979)
- Dantyszka (14 października 1974)
- Dąbrowskiego, gen. Jarosława (1945) – Schertendorfer Strasse. Schertendorf – dawna niemiecka nazwa Przylepu. 13 sierpnia 1850 nadano nazwę Rothenburger Strasse. Rothenburg – dawna niemiecka nazwa Czerwieńska.
- Dąbrówki (1945) – Fliessweg. Nazwa pochodzi od istniejącego źródła
- Dekoracyjna (14 października 1974)
- Demeter (28 maja 2002)
- Dereszowa (22 września 1986)
- Derwida (28 września 1970)
- Dębowa ()
- Diamentowa (1 lipca 1996)
- Dionizosa (28 maja 2002)
- Długa (1945) – Lange Gasse
- Dolina Luizy (25 marca 2005)
- Dolina Zielona (1945) – Talstrasse
- Dolna (28 grudnia 1958)
- Domeyki, Ignacego (25 czerwca 2002)
- Dożynkowa (30 marca 1962)
- Drzewna (1945) – Holzmarktstrasse. W latach 1945-1958 używano również nazwy Rynek Drzewny. Ulica odnotowana w dokumentach miejskich z 1730-1732. W poł XIX w. odcinek od Rynku Drzewnego nazywał się Lawaldaugasse, a od 1850 r. – Breslauer Strasse. Lawaldau – dawna niemiecka nazwa Raculi. Breslau – dawna niemiecka nazwa Wrocławia.
- Drzymały, Michała (13 stycznia 1969)
- Dunikowskiego, Xawerego (14 grudnia 1985)
- Dworcowa (1 lutego 1991) – Hatzfeldstrasse, Walki Młodych. Ulicę zbudowano w 1900 r.
- Dworkowa (26 lutego 2002)
- Działkowa (7 marca 1957)
- Dzika (1945) – Am Rohrbusch
[edytuj] E
- Elektronowa (12 października 1971)
- Energetyków (12 października 1971)
[edytuj] F
- Fabryczna (1945) – Grosse Fabrikstrasse
- Fajansowa (26 lutego 2002)
- Fantazego (21 czerwca 1966)
- Festiwalowa (29 czerwca 1973) – 22 kwietnia 1976 włączono ulicę Teresy
- Figowa (8 kwietnia 2006)
- Filona (13 stycznia 1969)
- Fioletowa (25 czerwca 2002)
- Fiołkowa (29 czerwca 1979)
- Foluszowa (1945) – Walkeweg. Na planie z 1895 r. oznaczono na niej pięć foluszy
- Folwarczna - istniała w 1946 roku, łączyła tereny pomiędzy ulicami Urszuli i Ustronną
- Francuska (31 stycznia 1980)
- Fregatowa (od3 listopada 2003 do 1 maja 2008)
- Funka, Kazimierza (25 czerwca 2002)
[edytuj] G
- Gajowa (22 kwietnia 1976) – od 18 grudnia 1958 do 22.04.1976 istniała ulica o tej nazwie przy osiedli Braniborskim
- Geodetów – 05-04-2007
- Gimnastyczna - Beucholtstrasse - istniała w 1945 roku
- Giżycka (11 października 2003)
- Glinianki (1945) – Gertrudweg
- Głowackiego, Bartosza (1945) – Blucherstrasse
- Gołębia - Taubenstrasse - zlikwidowana w trakcie budowy Osiedla Łużyckiego
- Goplany (21 czerwca 1966)
- Gorzowska (14 lutego 2006)
- Goździkowa (29 czerwca 1979)
- Górna (11 września 1967)
- Grabca (21 czerwca 1966)
- Grabowa (5 kwietnia 1999)
- Grafitowa (25 czerwca 2002)
- Grajewska ((11 października 2003 do 1 maja 2008))
- Granatowa (25 czerwca 2002)
- Graniczna (15 marca 2005)
- Gronowa (18 września 1958)
- Groszkowskiego, Janusza
- Grottgera, Artura (1945) – Herrngasse (12 sierpnia 1850). Wymieniona w 1809 r. Obejmuje również dawną ulicą Brotmarkt (po 1945 r. Rynek Zbożowy). Ulica jest deptakiem.
- Grunwaldzka (21 czerwca 1966) – połączono dwie ulice: Goldene Aue (po 1945 Luba Ustroń) i Rodeland-Siedlung(osiedle Grunwaldzkie)
- Gryfa (28 września 1970)
- Grzegorza (19 marca 1973)
- Grzybowa (30 marca 1962)
[edytuj] H
- Harcerska (28 listopada 1957)
- Hawryłowicza (28 września 1970)
- Heliosa (28 maja 2002)
- Heraklesa (28 maja 2002)
- Hermesa (28 maja 2002)
- Hery (28 maja 2002)
- Heweliusza, Jana (25 czerwca 2002)
- Hiszpańska (22 czerwca 1995)
- Hoffmana, Jana (26 lutego 2002)
- Horsztyńskiego (21 czerwca 1966)
[edytuj] I
- Iławska ([do [11 października]] 2003 do 1 maja 2008) - obecnie nie istnieje
- Infelda, Leopolda (15 czerwca 2002)
- Irysowa (26 lutego 2002)
[edytuj] J
- Jagiellonki, Anny (1945) – Neue Maugscht
- Jagodowa (30 marca 1962)
- Jałowcowa (30 marca 1962)
- Jana z Kolna (1945) – Steingasse. Istnieje od XVIII w.
- Jarzębinowa (29 czerwca 1973)
- Jasia i Małgosi (7 października 1996)
- Jasińskiego, gen. Jakuba (1945) – Schutzenplatzweg
- Jaskółcza (1945) – Ruhleben. W XIX wieku nazwa terenu pomiędzy obecnymi ulicami Jaskółczą, Ogrodową i Głowackiego. W 1957 roku przyłączono z ulicy 1 Maja odcinek od toru kolejowego do Ogrodowej
- Jasna (1945) – Heimdal
- Jastrzębia (30 marca 1962)
- Jaśminowa (26 lutego 2002)
- Jedności (1 stycznia 1991) – Obergasse – od 12 maja 1850 – Berliner Strasse, 3 Maja, Jedności Robotniczej(16 lutego 1949) – istnieje od VIII w.
- Jelenia (1945) – Untere Fuchsburg
- Jemiołowa (19 maja 2008)
- Jesienna (30 czerwca 1962)
- Jesionowa (5 kwietnia 1999)
- Jeździecka (22 września 1986)
- Jeżykowa (28 listopada 1957)
- Jeżynowa ()
- Jęczmienna (29 czerwca 1973)
- Jędrzychowska – Jędrzychów (30 marca 1962)
- Jodłowa (30 marca 1962)
[edytuj] K
- Kaczeńcowa
- Kalinowa (26 lutego 2002)
- Kamionkowa (26 lutego 2002)
- Kapitańska (od 3 listopada 2003 do 1 maja 2008)
- Karłowicza, Mieczysława (21 marca 1984)
- Karminowa (25 czerwca 2002)
- Karowa (30 marca 1995)
- Kasprowicza, Jana (1945) – Engegasse, Glasserstrasse (19 stycznia 1879)
- Kasztanowa (30 marca 1962)
- Kazimierza Wielkiego (1945) – Kleine Bahnhofstrase, Moltkestrasse
- Kąpielowa (30 marca 1962)
- Keplera, Jana (27 marca 2001)
- Keramzytowa (26 lutego 2002)
- Ketlinga (28 września 1993)
- Kętrzyńska (11 października 2003)
- Kiełpińska (30 marca 1962)
- Kilińskiego, Jana (1945) – Augustberg
- Kirkora (29 czerwca 1966)
- Klementowskich (1 lutego 1961) – Mariana Buczka (30 stycznia 1961)
- Klinkierowa (26 lutego 2002)
- Klonowa (1945) – Ahornstrasse
- Kmicica (28 września 1993)
- Kocha, Roberta (25 czerwca 2002)
- Kochanowskiego, Jana (1945) – Rosengasse – istnieje od XVIII w.
- Kokosowa (25 czerwca 1997)
- Kolberga, Oskara (25 czerwca 2002)
- Kolejowa
- Kolorowa (25 czerwca 2002)
- Kołłątaja, Hugo (28 listopada 1957) – część dawnej nie zabudowanej ulicy Probostwo (Probsteiweg)
- Kombatantów (30 października 2000) - wydzielona z odcinka ulicy Zielonogórskiej pomiędzy ulicą Chmielną, a Szkołą podstawową nr 7
- Konicza, Tadeusza (30 stycznia 1961)
- Konopna (29 czerwca 1973)
- Konopnickiej Marii (28 listopada 1957)
- Konstruktorów (16 kwietnia 1987)
- Konwaliowa (29 czerwca 1979)
- Kopciuszka (24 lutego 1994)
- Kopernika, Mikołaja (1945) – Am Graben, Seilerbahn – pierwotna nazwa na planie z 1826 r.
- Koralowa (1 lipca 1996)
- Kordiana (21 czerwca 1966)
- Kossaka, Juliusza (22 maja 1980)
- Kostrzyńska (14 lutego 2006)
- Kosynierów (13 stycznia 1969)
- Kościelna (1945) – Kirchgasse, Katholische Kirschstrasse. Ulica na odcinku od Starego Rynku do ulicy Masarskiej jest deptakiem.
- Kościuszki, Tadeusza (1946). W 1957 r. wydzielono obecną ulicę Bocianią
- Kościuszkowców (2 października 1971)
- Kożuchowska (1945) – Freystadter Chaussee (1834). Freystadt – dawna niemiecka nazwa Kożuchowa.
- Krakusa (1945) – Muhlweg. Odnotowana w dokumentach miejskich z 1686-1690
- Kraljevska (31 stycznia 1980)
- Krasickiego, Ignacego (1 lutego 1991 Janka Krasickiego (18 kwietnia 1963)
- Krasińskiego, Zygmunta (1945) – Krone
- Krasnoludków (24 lutego 1994)
- Kraszewskiego, Józefa Ignacego (1945) – Kleine Bergstrasse
- Krawiecka (1945) – Buttermarkt, Buttergasse, Neutorstrasse (12 sierpnia 1850). Ulica jest deptakiem.
- Kremowa (25 czerwca 2002)
- Krępowska (25 czerwca 2002)
- Kręta (7 marca 1957)
- Krokusowa (26 lutego 2002)
- Krośnieńska (1945) – Lessener Strasse. Lessen – dawna niemiecka nazwa Leśniowa. Odnotowana w dokumentach miejskich z 1686-1690; zachowany fragment dawnej ulicy. Część została włączona do alei Wojska Polskiego
- Królewny Śnieżki (24 lutego 1994)
- Krótka (1945) – Kurzer Weg
- Krucza (7 marca 1957)
- Krzemieniecka (28 września 1970)
- Krzywa (30 marca 1962)
- Krzywoń, Anieli (13 stycznia 1969)
- Krzywoustego Bolesłwa (28 listopada 1957)
- Kubusia Puchatka (7 października 1996)
- Kucykowa (22 września 1986)
- Kukułcza (1945)
- Kupiecka (1 lutego 1991) – Lawalder Gasse (Lawaldau – dawna niemiecka nazwa Raculi), Nieder Gasse, Niederstrasse, Pionierska, generała Karola Świerczewskiego (18 czerwca 1948) – pierwotnie Niedervorstadt – Dolne przedmieście, część ulicy pomiędzy ulicami Kopernika i Drzewną. Na planie Butnera określana jako Am Graben (od 12 sierpnia 1850 odcinek ten nosił nazwę Johannisstrasse). Ulica na odcinku od Alei Wojska Polskiego do ulicy Podgórnej jest deptakiem.
- Kwiatowa - ((7.03.1957 - 1985))
[edytuj] L
- Langiewicza, gen. Mariana (13 stycznia 1969)
- Laury (13 stycznia 1969)
- Lawendowa (26 lutego 2002)
- Lazurowa (25 czerwca 2002)
- Lecha (28 września 1970)
- Lechitów (19 marca 1973) – Rodeland
- Leszczynowa (3 czerwca 2005)
- Leśna 27 czerwca 1957)
- Letnia (28 grudnia 1958)
- Licealna (1945) – Maulbeergasse, Am Oberlyzeum
- Lilli Wenedy (13 stycznia 1969)
- Liliowa (29 czerwca 1979)
- Lipowa (1945) – Lindenstrasse
- Lisia (1945) – Obere Fuchsburg
- Lisowskiego, Kazimierza (14 września 1959) – Schurgasse (Schorgasse, Tschorgasse), Schulstrasse (od *12 sierpnia 1850), Szkolna. Odnotowana w dokumentach miejskich z 1686-1690. Ulica na odcinku od nr 5 do ulicy Sobieskiego jest deptakiem.
- Lotników (30 października 2000) Powstała z części ulicy Generała Jarosława Dąbrowskiego.
- Lubuska (28 grudnia 1958)
- Ludowa (1945) – Richthofenstrasse, Maugschtgasse
- Lwowska (1 lutego 1991) – Schwarzer Weg, Hirtenbergstrasse, Pastusza, W. Nowotki (27 grudnia 1961)
[edytuj] Ł
- Łabędzia (16 listopada 1966)
- Łąkowa (27 czerwca 1957) – Mittelweg
- Łężycka (30 marca 1962) – Schweinitzer Strasse, Naumburger Strasse. Schweinitz – dawna niemiecka nazwa Świdnicy
- Łokietka, Władysława (1945) – Luisenweg
- Łowiecka - Jagerstrasse - zlikwidowana w trakcie budowy Osiedla Łużyckiego
- Łukasiewicza, Ignacego (25 czerwca 2002)
- Łużycka (1945) – Schweinitzer Strasse (Schweinitz – dawna niemiecka nazwa Świdnicy), Naumburger Strasse (1821). Naumburg – dawna niemiecka nazwa Nowogrodu Bobrzańskiego.
[edytuj] M
- Maciejowicka (28 września 1970)
- Madalińskiego, gen. (28 września 1970)
- Magnacka (26 lutego 2002)
- Mahoniowa (25 czerwca 2002)
- 1 Maja (1945) – An der Lattwiese, Lattwiese. Odnotowana w dokumentach miejskich w 1723 r.
- 30 Maja 1960 r. (6 grudnia 2000). Ulica jest deptakiem.
- Makowa (30 marca 1962)
- Malczewskiego, Jacka (22 maja 1980)
- Malinowa (30 marca 1962)
- Mała (7 marca 1957)
- Mariacka (1945) – Munsch. Istnieje od XVII w. Kirchgasse, Kleine Kirchstrasse. Ulica jest deptakiem.
- Masarska (1945) – Fleischergasse, Fleischerstrasse (od 12 sierpnia 1850). Istnieje od 1785 r.
- Matejki, Jana (1945) – Zullichauer Strasse (12 sierpnia 1850) (Zullichau – dawna niemiecka nazwa Sulechowa), Eckenerstrasse, ul. Matejki do 1957. Odcinek ulicy pomiędzy właściwym placem, a ulicą Podgórną w okresie 23 października 1990 – 9 stycznia 1991 nosił nazwę Kocia. - obecnie nie istnieje
- Mazepy (28 września 1970)
- Mechaników (16 kwietnia 1987)
- Melpomeny (28 maja 2002)
- Michałowskiego, Piotra (22 maja 1980)
- Mickiewicza, Adama (1945) – Munschgassel, Grosse Kirchstrasse. Ulica na odcinku od ulicy Lisowskiego do placu przy kościele św. Jadwigi jest deptakiem.
- Mieczykowa (29 czerwca 1979)
- Mieszka I (28 listopada 1957)
- Międzyrzecka (14 lutego 2006)
- Migdałowa (11 marca 1997)
- Miła (22 kwietnia 1976) Istniała ulica o tej samej nazwie ((18.12.1958 - 22.04.1976))na osiedlu Braniborskim; uchwałą przeniesiono nazwę.
- Miodowa (1945) – Hedwigstrasse
- Misia Uszatka (7 października 1996)
- Młynarska - An der Plankmuhle - ((11.09.1967))
- Młyńska (1945) – An der Malmuhle. XVIII w. – młyn słodowy, An der Malzmuhle
- Modra (25 czerwca 2002)
- Modrzewiowa (22 maja 1980)
- Mokra (30 marca 1962)
- Moniuszki, Stanisława (27 kwietnia 1954) – Hospitalgasse, Hospitalstrasse (od 12 sierpnia 1850), Direktor-Reader-Strasse, Szpitalna, I. Daszyńskiego (1946)
- Monte Cassino (1 lutego 1991) – gen. F. Jóźwiaka (14 października 1974)
- Morelowa (1945) – Nabotweg, winnica "Nabot" (biblijny winiarz – http://www.biblia.info.pl/cgi-bin/spb.cgi?:Nabot)
- Mostowa (7 marca 1957) - obecnie nie istnieje
- Morwowa (1945) – Maulbeeralee (aleja morwowa)
- Mrągowska (11 października 2003)
[edytuj] N
- Nad Łąkami (1945) – Wiesenweg
- Naftowa (11 września 1967)
- Nagietkowa (29 czerwca 1979)
- Narutowicza, Gabriela (25 czerwca 2002)
- Nasza (27 marca 2001)
- Niebieska (25 czerwca 2002)
- Niecała (1945) – Am Gruner Zipfel
- Nike (28 maja 2002)
- Nobla, Alfreda (25 czerwca 2002)
- Nowa (1945) – Drenkauer Strasse. Drentkau – dawna niemiecka nazwa Drzonkowa. XVIII w. droga do Drzonkowa.
- Nowojędrzychowska (30 października 2000)
[edytuj] O
- Objazdowa (7 marca 1957)
- Obwodnica północno-zachodnia
- Obwodnica wschodnia
- Obywatelska (28 listopada 1957)
- Ogrodowa (1945) – Gartenstrasse
- Okrężna
- Okulickiego, Leopolda (1 lutego 1991) – Hanki Sawickiej (13 stycznia 1969), Generała Okulickiego.
- Olbrychta, Tadeusza (7 września 1981)
- Olchowa (1945) – Am Erlbusch, Erlbusch Siedlung
- Olecka (od 11 października 2003 do 1 maja 2008) - obecnie nie istnieje
- Oliwkowa (25 czerwca 2002)
- Olszewskiego, Karola (25 czerwca 2002)
- Olsztyńska (11 października 2003)
- Orkana, Władysława (21 marca 1984)
- Orla (16 listopada 1966)
- Orzechowa (30 marca 1962)
- Osadnicza (1945) – Mittelweg
- osiedle Kaszubskie (22 września 1986)
- osiedle Mazurskie (22 września 1986)
- osiedle Pomorskie (22 września 1986)
- osiedle Robotnicze (1945) – Kriegersiedlung
- osiedle Śląskie (22 września 1986)
- osiedle Warmińskie (22 września 1986)
- osiedle Wygoda (1945) – Steingartensiedlung
- Osiedlowa (18 grudnia 1958)
- Ostródzka (od 11 października 2003 do 1 maja 2008) - obecnie nie istnieje
- Owocowa (1945) – Fruchtstrasse
[edytuj] P
- Parkowa (1945) – Parkweg
- Park Winny - istniała w 1946 roku, łączyła tereny Zastalu z ulicą Żródlaną
- Partyzantów (28 czerwca 1960) – Hohlweg, Wąska
- Pastelowa (25 czerwca 2002)
- Pawia (16 listopada 1966)
- Perłowa (1 lipca 1996)
- Piaskowa (1945) – Sandstrasse
- Piastowska (1945) – Piasten. W 1945 r. włączono Friedrichsweg
- dr Pieniężnego (1 lutego 1991) – Neustadtstrasse, Nowomiejska, A. Warskiego (18 grudnia 1958). Pierwotnie przebiegała aż do ulicy Chopina; w latach 1957-1958 odcinek ten włączono do ulicy Westerplatte
- Piesza (20 czerwca 1949)
- Piękna (1945) – Denkmalweg
- Pinokio (265 czerwca 2002)
- Pionierów Zielonej Góry (18 marca 1978)
- Piotrusia Pana (8 kwietnia 2006)
- Pistacjowa (25 czerwca 2002)
- Piwna (1945) – Brauereiweg
- Plac Drzewny (Rynek Drzewny) - Dzisiaj pod tą nazwą nie wystepuje żaden plac. Dawniej środkowa częśc wykształconej na przełomie XVII i XVIII wieku ulicy Drzewnej. Znajdował się u zbiegu dzisiejszych ulic Ciesielskiej i Sowińskiego. Naniesiony na mapie Donatus Buttnera. Skupiał się tu handel drewnem, ponadto na nim znajdowała się miejska szubienica. W latach 1652 - 1669 wykonywano na nim wyroki w procesach “czarownic” skazanych na spalenie. Na Placu Drzewnym 9 stycznia 1654 roku spłonęła oskarżona 25 września 1652 roku o czary pierwsza ofiara - Katarzyna Funke; wdowa po zielonogórskim mistrzu łaziebnym Marcinie. Ostatnia ofiara inkwizycji, a zarazem jedyna płci męskiej spłonęła 10 czerwca 1696 roku. Był nią niejaki Krzysztof Kirszke z Przylepu. Rocznie na stosach płonęło kilkadziesiąt osób i tak przykładowo w 1663 – 23, w 1664 – 39, a w 1665 - 11.
- Plac Bohaterów (1945) – Kaiser-Wilhelm-Platz, Freiheitsplatz, Hindenburgplatz. Wytyczony pod koniec XIX wieku otrzymał nazwę Kaiser-Wilhelm-Platz. W 1894 roku w jego centrum umieszczono pomnik cesarza Wilhelma. Podczas I wojny światowej pomnik rozebrano w ramach pozyskiwania metali kolorowych dla potrzeb wojska. Po zakończeniu II wojny światowej na placu odsłonięto pomnik Wdzięczności, poświęcony poległym w czasie wojny żołnierzom radzieckim. Pomnik otaczał cmentarz, który przetrwał do 1953 roku. Wtedy jednej nocy ekshumowano szczątki wszystkich żołnierzy radzieckich. Pomnik rozebrano w 1965 roku i zastąpiono pomnikiem Bohaterów II wojny światowej. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych pomnik uzupełniono o wizerunek orła. Przy południowo-zachodniej pierzei placu zlokalizowany jest kościół augsbursko-ewangelicki.
- Plac ks. Biskupa Wilhelma Pluty (26 lutego 2002)
- Plac Kolejarza (27 kwietnia 1954) – Adolf Hitler Platz, Plac Marszałka Roli-Żymierskiego - obecnie nie istnieje
- Plac Matejki
- Plac Piłsudskiego, Marszałka Józefa (16 sierpnia 1993)
- Plac Pocztowy (1 lutego 991) – Neper Ring, Topfmarkt, Postplatz, Plac Zgody, Plac Lenina. Odnotowany w dokumentach miejskich z 1686-1690
- Plac Powstańców Wielkopolskich (18 lutego 1958) – Glasserplatz (18 stycznia 1879), Plac Wielkopolski. Na planie Bittnera – "Reitplatz"
- Plac Słowiański – Neumarkt, Horst-Wessel-Platz
- Plater, Emilii (1945) – Otto-Julius-Bierbaum-Weg
- Platynowa (25 czerwca 2002)
- Pod Filarami (21 lutego 1991) – Poststrasse, Pocztowa, Karola Marksa (16 lutego 1949). Ulica jest deptakiem.
- Pod Topolami (1 lutego 1991)
- Podbipięty (28 września 1993)
- Podgórna (1945) – Polnisch-Kesselstrasse (Polnische Kessel – dawna niemiecka nazwa Nowego Kisielina), Altkesselstrasse (Altkessel – dawna niemiecka nazwa Starego Kisielina). W latach 1920-1924 utworzono część ulicy do ulicy Wrocławskiej (obecnie – górny odcinek Kupieckiej); w latach powojennych ten odcinek ulicy nazywał się Stolarską, a następnie do 1 lutego 1991 Krajowej Rady Narodowej, Kocia; obecnie jest to fragment Placu Matejki. Po wojnie wydzielono też wschodni fragment drogi, który nazwano – nawiązując do nazwy przedwojennej – Szosą Kisielińską.
- Podwójna (30 marca 1962)
- Polanka (5 grudnia 1997)
- Polna (1945) – Feldstrasse
- Połaniecka (28 września 1970)
- Pomarańczowa (25 czerwca 2002)
- Pomorskie Osiedle
- Poniatowskiego, Józefa (1945) – Gneisenaustrasse
- Popielata (25 czerwca 2002)
- Porcelanowa (26 lutego 2002)
- Porzeczkowa (27 czerwca 1957) 14 grudnia 1985 utrzymano starą nazwę w nowym przebiegu
- Posejdona (28 maja 2002)
- Potokowa (26 lutego 2002)
- Powstańców Warszawy (29 czerwca 1973)
- Poziomkowa (1977)
- Poznańska (30 marca 1962)
- Probostwo - Probsteiweg - większoś ulicy została zabudowana w trakcie budowy ulic Bolesława Krzywoustego i Mieszka I ; pozostała częśc stanowi ulicę Kołłątaja
- Prosta (27 czerwca 1957)
- Przecznica (28 grudnia 1958)
- Przemysłowa (1945) – Kleine Fabrikstrasse
- Przewalskiego (22 września 1986)
- Przy Gazowni (1946) – An der Gasanstalt
- Przy Ujeżdżalni – An der Reitbahn (okolice placu przy Gazowni) - obecnie nie istnieje
- Przyleśna (7 października 1996)
- Przyrodnicza (25 marca 2006)
- Pszczelarska - ((7.03.1957 - 1957))
- Pszenna (29 czerwca 1973)
- Ptasia (1945) – Meisebergweg
- Pułaskiego – Zietenstrasse - ulica uległa likwidacji podczas budowy Osiedla Słonecznego
- Purpurowa (2 sierpnia 2003)
[edytuj] R
- Racławicka (13 stycznia 1969
- Raculka (22 września 1986)
- Rajska (1946)
- Reja (1945) – Klietestrasse
- Reszelska (od 11 października 2003 do 1 maja 2008) - obecnie nie istnieje
- Reymonta, Władysława (7 września 1981). Istniała ulica o tej nazwie dawniej Kapellen Strasse zlikwidowana podczas przebudowy Placu Powstańców Wielkopolskich i budowy Alei Wojska Polskiego
- Rezedowa (29 czerwca 1979)
- Rolnicza (29 czerwca 1973)
- Rondo Bandurskiego, Albina (2 sierpnia 2003)
- Rondo Batorego, Stefana (15 kwietnia 1991)
- Rondo Borchers, Anny (2 sierpnia 2003)
- Rondo Dmowskiego, Romana (1 listopada 1995)
- Rondo Felchnerowskiego, Klema (2 sierpnia 2003)
- Rondo Jana Pawła II (15 kwietnia 1999)
- Rondo Kaziowa, Michała 2 sierpnia 2003)
- Rondo Korcza, Władysława (2 sierpnia 2003)
- Rondo 11 Listopada (16 października 1997)
- Rondo Lubicz, Haliny (2 sierpnia 2003)
- Rondo Maćkowiaka, Henryka (2 sierpnia 2003)
- Rondo PCK (15 kwietnia 1991)
- Rondo Piastów Śląskich (10 czerwca 2006)
- Rondo Rady Europy (15 kwietnia 1999)
- Rondo Zesłańców Sybiru – 10-06-2006
- Różana (27 czerwca 1957) – Bergwerksiedlung
- Różowa (25 czerwca 2002)
- Róży Wiatrów (2 maja 2008)
- Rubinowa (1 lipca 1996)
- Ruczajowa (26 lutego 2002)
- Rumakowa (29 czerwca 1979)
- Rumiankowa
- Rybacka (od 3 listopada 2003 do 1 maja 2008)
- Rydza Śmigłego (1 lutego 1991) – gen. A. Waszkiewicza, Marszałka Rydza-Śmigłego.
- Rymarska (27 czerwca 1957)
- Rzeczna - Maugschtgasse - istniała w 1945 roku, zlikwidowana w wyniku zmiany układu ulic pomiędzy ulicą Batorego, a ZAstalem
- Rzemieślnicza (7 września 1981)
- Rzepakowa (29 czerwca 1973)
- Rzeźniczka, Franciszka (28 czerwca 1991)
[edytuj] S
- Salomei (14 października 1974)
- Sasankowa (29 czerwca 1979)
- Seledynowa (25 czerwca 2002)
- Siemiradzkiego, Henryka (1945) – Forsterweg
- Sienkiewicza, Henryka (1945) – Grosse Bergstrasse
- Sierpińskiego, Wacława (25 czerwca 2002)
- Sikorskiego, gen. Władysława (11 lutego 1947) – Auf dem Sand, Breite Gasse, Breite Strasse, S.A.-Strasse, Szeroka. Wymieniona w latach 1686-1690. Pierwotnie tylko część obecnej ulicy dochodziła do miejsca, w którym łączy się z ulicą Tylną. W XIX wieku dołączono ulicę Heinerdorfer Strasse. Heinersdorf – dawn niemiecka nazwa Jędrzychowa. Na planie z 1896 roku oznaczono przy niej Grunzeugmarkt i Fleischermarkt.
- Siwa (25 czerwca 2002)
- Skarbowa - Hundenburgstrasse - istniała w 1946 roku ((22.04.1976))
- Skargi, Piotra (1945) – Lunzengasse, Adlergasse, Adlerstrasse (od 13 sierpnia 1850). Występuje na planie Butnera z 1790 roku
- Skierki (13 stycznia 1969)
- Składowa (27 czerwca 1957)
- Skłodowskiej-Curie, Marii (7 września 1981)
- Skrajna (28 czerwca 1960) – Hohlweg, Wąska.
- Skrzetuskiego (28 września 1993)
- Słoneczna (7 marca 1957
- Słonecznikowa (26 lutego 2002)
- Słowacka (17 grudnia 1982) – Jagerstrasse, Łowiecka
- Słowicza (30 marca 1962)
- Słubicka (14 lutego 2006)
- Sobieskiego, Jana (1945) – Oberthorgasse, Oberthorstrasse (od 12 sierpnia 1850)
- Sobkowiaka, Tomasza (8 kwietnia 2006)
- Sokola (21 czerwca 1966)
- Sorbska ((1945) – Ribbeckweg
- Sosnowa (30 marca 1962)
- Sowia (16 listopada 1966)
- Sowińskiego, gen. Józefa (18 czerwca 1948) – Totengasse, Grunstrasse, Zielona. Wymieniona w 1686 roku.
- Spawaczy (16 kwietnia 1987)
- Spokojna (1946) – Bethesdweg. Betesda – nazwa szpitala
- Sportowa (28 grudnia 1958)
- Spółdzielcza (17 marca 1964)
- Srebrna (25 czerwca 2002)
- Srebrna Góra – Sielberg - ((7.09.1981)) - część Alei Konstytucji 3 Maja, na odcinku od skrzyżowania z ul. Sikorskiego do skrzyżowania z ulicą Moniuszki
- Staffa, Leopolda (28 czerwca 1960)
- Stajenna (30 marca 1995)
- Stary Rynek (1 lutego 1991) – Ring, Stary Rynek, Plac Bohaterów Stalingradu. W XVIII wieku istniały w obrębie rynku – Rynek Lniany, Mączny i Zbożowy. Stary Rynek jest deptakiem.
- Staszica, Stanisława (1945) – Heldenstrasse
- Stokrotkowa (29 czerwca 1979)
- Stolarska (25 czerwca 2002)
- Storczykowa (29 czerwca 1979)
- Stroma (1945) – Hohe Strasse
- Struga, Andrzeja (1945) – Schillerhohe
- Strumykowa (1945) – Maugschtberg
- Strzelecka (1945) – Schutzenstrasse (12 sierpnia 1850). Od 1809 roku teren organizacji strzeleckiej
- Strzeleckiego, Pawła (25 czerwca 2002)
- Strzemienna (30 marca 1995)
- Studzianki (29 czerwca 1973)
- Studzienna
- Sucharskiego, mjr Henryka (19 marca 1973)
- Sulechowska (1945) – Zullichauer Chaussee (1833). Zullichau – dawna niemiecka nazwa Sulechowa.
- Suwalska (11 października 2003)
- Szafirowa (1 lipca 1996)
- Szafrana, prof. Zygmunta (1 stycznia 1993)
- Szantowa (2 maja 2008)
- Szarych Szeregów (29 czerwca 1973)
- Szkarłatna (25 czerwca 2002)
- Szlachecka (26 lutego 2002)
- Szmaragdowa (1 lipca 1996)
- Szczekocińska (28 września 1970)
- Szosa Kisielińska (1945) – Polnische Kesselstrasse (1833). Polnische Kessel – dawna niemiecka nazwa Starego Kisielina, znanego też jako Alt Kessel. Przed wojną w skład Szosy Kisielińskiej wchodziła też obecna ul. Podgórna.
- Szpakowa (30 marca 1962)
- Sztormowa (2 maja 2008)
- Szwajcarska (1945) – Tritt
[edytuj] Ś
- Śląskie Osiedle
- Śniadeckiego, Jędrzeja (25 czerwca 2002)
- Średnia (1945) – Mittelgasse, Mittelstrasse. Odnotowana w dokumentach miejskich w 1691 roku
- św. Jadwigi (1945) – An der Lunze
- Św. Kingi (1945) – Flurstrasse, do 31.12.2007 Kingi
- Św. Trójcy (1945)