Z Wikipedii

VII symfonia h-moll Niedokończona (D 759) została rozpoczęta przez Franza Schuberta w 1822 roku. Składa się z dwóch części (zamiast tradycyjnie czterech, dlatego nazwana Niedokończoną).

Odkryto ją w 1865, czyli 37 lat po śmierci kompozytora. Manuskrypt został przypadkowo znaleziony u przyjaciela kompozytora, Anzelma Hűttenbrennera. Dzieło to Schubert napisał dla Towarzystwa Muzycznego w Grazu jako podziękowanie za mianowanie go członkiem honorowym Towarzystwa. Symfonia być może mogłaby uchronić Schuberta od niedostatku, z jakim się wciąż borykał, ale została schowana w archiwum Towarzystwa, gdzie przeleżała wiele lat.

Ponieważ odbiegała budową od klasycznej czteroczęściowej budowy, snuto domysły na temat przyczyn. Najbardziej rozpowszechnionymi były te, które głosiły, iż to śmierć uniemożliwiła kompozytorowi ukończenie dzieła, co nie jest zgodne z prawdą, żył jeszcze sześć lat i nadal dużo komponował. Najprawdopodobniej Schubert uznał, że koncepcja dzieła jest zamknięta i nie wymaga dalszych części.

We wcześniejszej wersji numeracji symfonii Schuberta dzieło to zostało umieszczone pod numerem VIII, ponieważ pod numerem VII pozostawiono miejsce dla jeszcze jednej, rzekomo zaginionej, symfonii. W najnowszym katalogu dzieł kompozytora przyjęto nową numerację, według której symfonia h-moll określona jest jako siódma.

Motyw z pierwszej części symfonii został wykorzystany w kreskówce o Smerfach.

Ponieważ to hasÅ‚o  zwiÄ…zane z muzykÄ… ma formÄ™ zaledwie zalążkowÄ…, pomóż nam je rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródÅ‚ami.
Prosimy, zapoznaj siÄ™ najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.