Z Wikipedii

Weselina Kacarowa (Vesselina Kasarova, bułg. Веселина Кацарова, ur. 18 lipca 1965 w Starej Zagorze) - bułgarska śpiewaczka, mezzosopran.

Rozpoczęła swoja edukacje muzyczna we wczesnym dzieciństwie biorąc lekcje fortepianu w wieku 4 lat. Jej pierwszy poważny występ sceniczny miał miejsce w 1981 roku, kiedy miała 16 lat - wykonywała wówczas sonaty fortepianowe Mozarta w swoim rodzinnym mieście.

Po uzyskaniu dyplomu pianistycznego w roku 1987, Kacarowa rozpoczęła naukę śpiewu u Resy Kolewej w Akademii Muzycznej w Sofii. Kolewa uchroniła ja przed zbyt wczesnym wykonywaniem utworów autorstwa Verdiego, co zrujnowało już niejeden młody głos. Nakłoniła ją do zwrócenia sie w kierunku muzyki Mozarta i Rossiniego. Swój pierwszy występ wokalny dała w Starej Zagorze śpiewając Habanerę z opery Carmen Bizeta. Później, jeszcze jako studentka występowała w Bułgarskiej Operze Narodowej w Sofii. Wykonywała partię Rozyny w Cyruliku sewilskim w ramach egzaminu końcowego.

[edytuj] Kariera

W 1988, jeszcze jako studentka przedstawiła swoje naganie demo znanemu dyrygentowi, Herbertowi von Karajanowi, który po jego przesłuchaniu zaproponował młodej śpiewaczce występy w Operze Wiedeńskiej. Niestety, Karajan umarł tydzień później. Jego następca zaproponował Kacarowej dwuletni kontrakt rozpoczynający sie w 1991.

Kacarowa kończyła Sofijskie konserwatorium w roku 1989, później, przez dwa lata była zaangażowana do zespołu śpiewaczego opery w Zurychu Do jej pierwszych ról należały mniejsze partie w dziełach Wagnera (druga Norna i Wellgunda) w Zmierzchu Bogów. Tego samego roku zdobyła pierwszą nagrodę na międzynarodowym konkursie wokalnym "Neue Stimmen (New Voices)" w Gütersloh, w Niemczech, sponsorowanym przez Bertelsmanna, właściciela wytwórni BMG Classics. W 1991 zadebiutowała podczas Festiwalu Mozartowskiego Salzburgu występując podczas dwóch koncertów zorganizowanych z okazji dwusetnej rocznicy śmierci Mozarta. Wystąpiła także jakoAnnio w operze Łaskawość Tytusa, pod dyrekcją Sir Colina Davisa. W tym samym roku opuściła Zurych, by rozpocząć występy w Wiedniu, gdzie zadebiutowała jako Rozyna w Cyruliku sewilskim Gioacchino Rossiniego. Zgodnie z kontraktem występowała w Wiedniu przez dwa lata, w tym czasie też wyszła za mąż za Szwajcara.

W roku 1992 zaśpiewała w koncertowym wykonaniu opery Tankred Rossiniego. Od tego momentu była regularnym gościem na salzburskim festiwalu występując w takich operach Mozarta ja: Łaskawość Tytusa', 'Idomeneo', 'Cosi fan tutte', 'Mitridate', 'Ombra Felice i w operze Berlioza 'Potępienie Fausta'. Występowała także na festiwalach muzycznych w Bregenz, St. Moritz, Glyndebourne i Pesaro.

Kacarowa specjalizuje sie w wykonywaniu partii mozartowskich i bel canto (Rossini, Bellini, Donizetti), ale dodaje do swojego repertuaru także role z oper barokowych takich jak Orfeusz z "Orfeusza i Eurydyki" Glucka, Ruggiero z Alciny Handla, Penelope z "Il ritorno d'Ullise in Patria" Monteverdiego, Neron i Poppea z Koronacja Poppei|Koronacji Poppei]] Monteverdiego oraz Ariodante z "Ariodante". Realizuje nagrania płytowe prezentujące partie operowe, pieśni, szczególnie kompozytorów francuskich.

W 2003 rozpoczęła wspołpracę z bułgarskim kompozytorem Krassimirem Kyurkchiyskim. Owocem tej współpracy jest płyta zatytułowana 'Bulgarian Soul'. Śpiewa tam z zespołem Cosmic Voices from Bulgaria oraz z 'Soloists Orchestra'. Płyta zawiera zbiór bułgarskich pieśni ludowych. "Wielu ludzi nie zna mojego rodzinnego kraju. Chciałabym odkryć przed nimi bułgarską duszę" - powiedziała o płycie artystka. Płyta zdobyła nagrodę German ECHO Award w kategorii "śpiewak roku" w 2003 oraz nagrodę Merkur Preis w 2005.

Repertuar (od 2005) (partia/opera/kompozytor):

• Orphée/ "Orfeusz i Eurydyka"/ Gluck, wersja Berlioza;
• Leonora/ Donizetti/ Faworyta;
• Zaida/ Donizetti/ Dom Sebastien;
• Ariodante/ Handel/ Ariodante;
• Ruggiero/ Handel/ Alcina;
• Charlotte/ Massenet/ Werther;
• Neron i Poppea/ Monteverdi/ Koronacja Poppei;
• Penelopa/ Monteverdi/ Il ritorno d'Ulisse in Patria;
• Sekstus/ Mozart/ Łaskawosć Tytusa;
• Angelina/ Rossini/ Kopciuszek;
• Isabella/ Rossini/ Włoszka w Algierze;
• Rozyna/ Rossini/ [[Cyrulik sewislki;
• Oktawian/ Richard Strauss/ Kawaler z różą;

Mając na uwadze dbałość o zdrowie, rodzinę i karierę, Kacarowa przykłada ogromną wagę do wybierania odpowiednich propozycji. Rocznie występuje maksymalnie w 50 przedstawieniach.

Wraz z mężem i synem mieszka niedaleko Zurychu, w Szwajcarii, gdzie daje regularne koncerty i występuje w tamtejszym Opernhausie.

[edytuj] Realizacje płytowe oper

• Czajkowski: Dama pikowa (1992) -- [VHS & audio CD] jako Paulina, Ozawa & Vienna State Opera;
• Bellini: Beatrice di Tenda (1992) -- [audio CD] jako Agnese, Pinchas Steinburg & Orf Symphony Orchetra;
• Rossini: Tankred (1996) --[audio CD] jako Tancredi; Roberto Abbado & Munich Radio Orchestra;
• Weber: Oberon (1996) --[audio CD] jako Fatima, Marek Janowski & Deutsches Symphonie-Orchester Berlin;
• Offenbach: Piękna Helena (1997) -- [VHS & DVD] jako Hélène, Nikolaus Harnoncourt & Zurich Opera (VHS i DVD prezentują przedstawienia oznaczone rożnymi datami);
• Massenet: Werther (1999) --[Audio CD] jako Charlotte; Vladimir Jurowski & Deutsches Symphonie-Orchester Berlin;
• Bellini: I Capuleti e i Montecchi (1999) --[Audio CD] jako Romeo; R. Abbado & Munich Radio Orchestra;
• Berlioz: Potępienie Fausta (1999) -- [DVD] jako Małgorzata; Sylvain Chambreling z Salzbura, 1999;
• Rossini: Cyrulik sewilski (2001) -- [DVD] jako Rozyna; Nello Santi and Zurich Opera;
• Donizetti: Faworyta (2001) --[Audio CD] jako Leonora; Viotti & Munich Radio Orchestra;
• Monteverdi: Il ritorno d'Ulisse in patria (2003) -- [DVD] jako Penelopa; N. Harnoncourt & Zurich Opera;
• Mozart: Łaskawosć Tytusa (2003) --[DVD] jako Sekstus; Nikolaus Harnoncourt, Salzburger Festspiele (część projektu M22);
• Gluck: Orfeusz i Eurydyka (2004) --[DVD] jako Orfeusz; Ivor Bolton & Bavaria State Opera;
• R. Strauß: Der Rosenkavalier (kawaler z różą) (2005) --[DVD] jako Oktawian; Franz Welser-Mōst & Zurich Opera;
• Mozart" Łaskawość Tytusa (2005) --[DVD] jako Sekstus; Franz Welser-Mōst from Zurich Opera;
• Mozart: Łaskawość Tytusa (2006) --[CD] jako Sekstus; Pinchas Steinburg & Munchner Rundfunkorchester;
• Mozart: Mitridate, ré di Ponto (2006) --[CD] jako Farnace; Sir Roger Norrington & Camerata Salzburg, 1997 Salzburg Festival;
• Rossini: Kopciuszek (2006) --[Doppel CD] jako Angelina, Carlo Rizzi & Munchner Rundfunkorchester;
• Donizetti: Dom Sebastien (March 2007) --[CD] jako Zaida; Mark Elder & ROH Orchestra;
• Händel: Alcina (September 2007) -- [SACD] jako Ruggiero; Ivor Bolton from Bavarian State Opera;

[edytuj] Inne nagrania

• Hermann Suter Le laudi di San Francesco d'Assisi (1991) --[Audio CD], Orkiesta Filharmonii Budapeszteńskiej, Chór dzieciecy Radia Węgierskiego;

• Wir Schwestern Zwei, Wir Schönen --[Audio CD] duety pieśniowe z Edita Gruberovą zawierajace m. in. słynny "Duet kotów" Rossiniego (Duetto buffo di due gatti).

• Berlioz, Ravel, Chausson (1994) --[Audio CD] cykl pieśni zrealizowany z Pinchasem Steinbergiem i ORF Symphonieorchester (nagroda Prix Maurice Ravel).

• A Portrait (1996) --[Audio CD], Friedrich Haider i Munchner Rundfunkorchester. Arie z oper Handela (Rinaldo), Glucka (Orfeusz i Eurydyka"), Mozarta (Wesele Figara) i Rossiniego's Il barbiere di Siviglia and L'italiana in Algeri, Donizetti's Anna Bolena and La favorita, and Bellini's I Capuleti e i Montecchi.

• Franz Schubert: Mass No. 6 in E-Major (1997) --[Audio CD] - Riccardo Muti, Wiener Philharmoniker, Chór Mitteldeutschen Rundfunks, Lipsk

• Gustav Mahler: Symphony No. 8 in E-Major "Sinfonie der Tausend" (1997) --[Audio CD] - Sir Colin Davis, Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks

• Mozart Arias (1997) --[Audio CD] - Sir Colin Davis and the Staatskapelle Dresden. Arie z oper Cosi fan tutte, Wesele Figara', Idomeneo, Mitridate, Don Giovanni, Lucio Silla, "Łaskawość Tytusa". Nagranie nominowane do nagrody Grammy.

• Schubert, Brahms, Schumann: Lieder (1999) [Audio CD] - Friedrich Haider

• Rossini: Arias and Duets (2000) [Audio CD] - Juan Diego Florez, Arthur Fagen & Musikalische Leitung. Nagranie zdobt\yło nagrodę Cannes Classical Awards dla XIX-XX wiecznego Recitalu pieśniarskiego lub wokalnego 2000 roku.
• Nuit Resplendissante (2001) [Audio CD] - mało znane opery francuskie - Frédéric Chaslin, Münchner Rundfunkorchester

• Love Entranced: French Opera Arias (2002) [Audio CD] - Frédéric Chaslin and the Munich Radio Orchestra.

• Bulgarian Soul: Kyurkchiyski (2003) [Audio CD] - Cosmic Voices from Bulgaria - Vania Moneva, Sofia Soloists Chamber Orchestra pod Tzanko Delibozovem - tradycyjne bułgarskie pieśni ludowe. Nagranie nominowane do niemieckiej nagrody ECHO Klassik (Klasyka bez granic).

• Berlin Opera Night (2004) --[DVD & audio CD] - scenia pisania listu z Werthera - częśc koncertu galowego organizowanego przez fundację walczącą z AIDS. CD nosi tytuł Gala Night

• The Magic of Kasarova (2004) [Audio CD] - kompilacja zawierająca arie z najgłośniejszych ról Kacarowej.

• Belle de Nuit (15 Feb 2008) [Audio CD] arie Offenbacha.

[edytuj] Telewizyjne filmy dokumentalne

• Vesselina Kasarova: Ein Portrait: Mozart ist ohne Ende (BMG Classic & Saarländischer Rundfunk) Wywiad z 1997 z fragmentami z oper Idomeneo in Florence, I Capuleti e i Montecchi z Paryża, zrealizowanych podczas sesji nagraniowej przy tworzeniu albumu Mozart Arias CD w Dreźnie.
• Tell Me, Little White Cloud (Arte-TV) Powstawanie płyty of Bulgarian Soul CD.
• Vesselina Kasarova: Die Kunst der Verwandlung (ORF) 2005 dokumantacja kariery Kacarowej.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona internetowa
• Nieoficjalny blog
• Wywiad z Bruce'm Duffie'm w 1997
• Biografia i dyskografia na stronie BMG
• Audio clip i wywiad z 2002 - NCRV

[edytuj] Cytaty

• "Rossini zaprasza śpiewaka używania wyobraźni, co nie jest tym samym, co pokazywanie jej" (Wywiad Neila Evansa dla ClassicCD)

• "Nie chcę tylko pokazywać mojej góry. Trzeba mieć kolory w głosie. Jeśli śpiewasz normalnie przez cały czas, brzmi to przyjemnie, ale niczego nie wyraża."

• "Śpiew musi pochodzić jednocześnie z serca i z rozumu, musi przychodzić automatycznie. Jeśli chcąc pokazać emocje, myślisz o tym, nie są one prawdziwe. Muzyka to emocje, które nigdy nie są takie same;" (Wywiad z Bryanem Millerem dla Chicago Tribune)