Z Wikipedii

Lekarz weterynarii przy pracy

Lekarz weterynarii (potocznie określany jako weterynarz) - osoba, która ukończyła studia na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej, posiadająca kwalifikacje do badania i leczenia zwierząt oraz do kontroli środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

[edytuj] Zadania lekarza weterynarii

Do uprawnień lekarza weterynarii należy:

• badanie stanu zdrowia zwierzÄ…t
• rozpoznawanie, zapobieganie i zwalczanie chorób zwierzÄ…t
• leczenie zwierzÄ…t
• udzielanie porad i konsultacji
• pielÄ™gnacja zwierzÄ…t
• wydawanie opinii i orzeczeÅ„
• wykonywanie czynnoÅ›ci zwiÄ…zanych z okreÅ›leniem zdolnoÅ›ci rozrodczych zwierzÄ…t i ich zaburzeÅ„ oraz biotechnikÄ… rozrodu
• wykonywanie detalicznego obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi, paszami leczniczymi oraz wyrobami medycznymi przeznaczonymi dla zwierzÄ…t, na zasadach okreÅ›lonych w odrÄ™bnych przepisach
• wypisywanie recept lekarskich na leki gotowe, apteczne czy też leki recepturowe przeznaczone dla zwierzÄ…t
• wykonywanie badaÅ„ laboratoryjnych i innych badaÅ„ diagnostycznych

Aby wykonywać pracę lekarza weterynarii trzeba oprócz ukończonych studiów wyższych na danym kierunku, uzyskać prawo wykonywania zawodu, które na wniosek zainteresowanego wydaje właściwa dla miejsca zamieszkania okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna. W Polsce zawód lekarza weterynarii podlega Ustawie o zawodzie lekarza weterynarii.

[edytuj] Tekst Przyrzeczenia Lekarza Weterynarii

Jest to tekst będący integralną częścią Kodeksu Etyki i Deontologii Weterynaryjnej.

Treść przysięgi

"Przyrzekam jako lekarz weterynarii, że w zgodzie z mym powołaniem, w trakcie pełnienia obowiązków zawodowych będę postępował sumiennie i zgodnie z aktualna wiedzą weterynaryjną, przestrzegał godności zawodu, przyczyniał się w miarę możliwości do postępu nauk weterynaryjnych, a także wykonywał obowiązki wynikające z przepisów prawa oraz zasad Kodeksu Etyki i Deontologii Weterynaryjnej."

[edytuj] Historia zawodu

Za pierwszego w historii lekarza weterynarii uważa się Urlugaledinna, wymienianego w zapiskach sprzed 3000 p.n.e. z Mezopotamii jako osoby leczącej zwierzęta. Kolejnych przełomów w tej dziedzinie dokonywali również i pionierzy medycyny - jak Hipokrates, czy filozofowie jak Arystoteles, czy też wynalazcy jak John Boyd Dunlop. Pierwsza lecznica dla zwierząt powstała w III w. p.n.e. w Indiach za panowania króla Aśoki. Przełomowymi były również średniowieczne dzieła: Canon medicinae Avicenny czy Anatomia del cavallo Carlo Ruiniego.

Za polskiego najstarszego sławnego weterynarza może być uznany kowal Konrad Królewski (1532) - autor książki Sprawa a lekarstwa końskie

[edytuj] Kształcenie lekarzy weterynarii w Polsce

Medycyna weterynaryjna nauczana jest w Polsce wyłącznie w formie jednolitych, trwających 5,5 roku studiów (wyjątek od Deklaracji Bolońskiej), które kończą się nadaniem tytułu lekarza weterynarii (równorzędnego z tytułem zawodowym magistra). Uprawnienia do kształcenia lekarzy weterynarii posiadają cztery uczelnie:

• Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie, WydziaÅ‚ Medycyny Weterynaryjnej[1]
• Uniwersytet WarmiÅ„sko-Mazurski w Olsztynie, WydziaÅ‚ Medycyny Weterynaryjnej[2]
• SzkoÅ‚a Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, WydziaÅ‚ Medycyny Weterynaryjnej[3]
• Uniwersytet Przyrodniczy we WrocÅ‚awiu, WydziaÅ‚ Medycyny Weterynaryjnej[4]

[edytuj] Specjalizacje lekarsko-weterynaryjne

Tytuł specjalisty w danej dziedzinie weterynarii nadaje się lekarzowi weterynarii, który:

• wykonywaÅ‚ przez co najmniej cztery lata zawód lekarza weterynarii
• ukoÅ„czyÅ‚ szkolenie specjalizacyjne wedÅ‚ug programu ustalonego dla danej specjalnoÅ›ci
• zdaÅ‚ egzamin specjalizacyjny.

SpecjalizacjÄ™ przyznaje Komisji do Spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii

Obecnie specjalizacje weterynaryjne prowadzone sÄ… przez:

• Weterynaryjne Centrum KsztaÅ‚cenia Podyplomowego PaÅ„stwowego Instytutu Weterynaryjnego w PuÅ‚awach

Dziedziny z których lekarz weterynarii może otrzymać specjalizację:

• Choroby przeżuwaczy
• Choroby koni
• Choroby trzody chlewnej
• Choroby psów i kotów
• Choroby drobiu oraz ptaków ozdobnych
• Choroby zwierzÄ…t futerkowych
• Użytkowanie i patologia zwierzÄ…t laboratoryjnych
• Choroby ryb
• Choroby owadów użytkowych
• Choroby zwierzÄ…t nieudomowionych
• Rozród zwierzÄ…t
• Chirurgia weterynaryjna
• Radiologia weterynaryjna
• Prewencja weterynaryjna i higiena pasz
• Higiena zwierzÄ…t rzeźnych i żywnoÅ›ci pochodzenia zwierzÄ™cego
• Weterynaryjna diagnostyka laboratoryjna
• Epizootiologia i administracja weterynaryjna

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna

Zobacz też: Medycyna weterynaryjna, technik weterynarii