Z Wikipedii

Willem Janszoon (ur. ok. 1570, zm. 1630), holenderski podróżnik i odkrywca, pierwszy Europejczyk, który dotarł do brzegu Australii.

Australia i Australonezja w XVII wieku

18 listopada 1605 roku na pokładzie Duyfken udał się w podróż z Bantamu w kierunku zachodniego wybrzeża Nowej Gwinei. Po przemierzeniu Morza Arafura wpłynął do Zatoki Karpentaria.

Statek Janszoona noszący nazwę Duyfken (co znaczy po polsku Gołąbek) postawił cumę w szerokiej na 2 km rzece Pennefathera, w okolicach dzisiejszego miasta Weipa w Queensland.

Na brzegu Pennefather odbyło się lądowanie, a załoga Duyfkena była pierwszymi białymi stawiającymi stopy na australijskim gruncie. W czasie swej podróży Janszoon naniósł na mapy prawie 320 kilometrów wybrzeża, wpłynął nawet w cieśninę Torresa na parę miesięcy przed jej odkryciem przez Portugalczyków. Sądził jednak, że ziemia po której stąpa, to południowa część Nowej Gwinei.

Ponieważ odkryte przez niego bagniste wybrzeże roiło się od wrogów, którzy atakowali żeglarzy przy każdej misji zwiadowczej na lądzie, zdecydował się on na wysokości Przylądka Keerveer ("odwrót") powrócić do Indonezji.

Odkryte przez siebie ziemie nazwał Nieu Zelandt, ale nazwa ta nie przyjęła się. Została za to użyta później przez Abela Tasmana na nazwanie odkrytej przez niego wyspy – Nowa Zelandia.

Istnieje wiele teorii na temat jeszcze wcześniejszego odkrycia Australii przez żeglarzy z Chin, Francji czy Portugalii, ale wyprawa Janszoona to pierwsze udokumentowane i bezsporne odkrycie tego kontynentu.