Z Wikipedii

William McArthur

William Surles McArthur, Jr. (ur. 26 lipca 1951 w Laurinburgu, stan Karolina Północna, Stany Zjednoczone), amerykański astronauta.

Na pokładach amerykańskich wahadłowców uczestniczył w 3 lotach kosmicznych.

[edytuj] Wykształcenie oraz służba wojskowa

• 1969 – ukończył szkołę średnią w Red Springs (Red Springs High School), stan Karolina Południowa.
• 1973 – absolwent Akademii Wojskowej (United States Military Academy) w West Point, stan Nowy Jork.
• 1973-1975 - służył w 82 Dywizji Powietrzno-Desantowej (82nd Airborne Division) w bazie lotniczej Fort Bragg, stan Karolina Północna.
• 1976 – absolwent wojskowej szkoły lotniczej (U.S. Army Aviation School).
• 1976-1978 służył w bazie wojskowej w Korei Południowej.
• 1978 – otrzymał przydział do 24 Batalionu Lotniczego (24th Combat Aviation Battalion) w Savannah, stan Georgia. Był tam m.in. zastępcą dowódcy batalionu.
• 1983 – ukończył Georgia Institute of Technology otrzymując tytuł magistra inżyniera badań aerokosmicznych.
• 1983-1986 był docentem na Wydziale Mechaniki (Department of Mechanics) w Akademii Wojskowej w West Point.
• czerwiec 1987 ukończył kurs w Szkole Pilotów Doświadczalnych (U.S. Naval Test Pilot School) w bazie lotniczej Patuxent River, stan Maryland.
• 1987 – przeniesiony do Centrum Lotów Kosmicznch im. L. Johnsona jako inżynier.
• 2001 – zdemobilizowany w stopniu pułkownika.

Na 39 typach różnych samolotów wylatał ponad 4 500 godzin. Skończył również kursy dla spadochroniarzy wojskowych oraz kursy dowódczo-sztabowe.

[edytuj] Kariera astronauty

• 1987 - po raz pierwszy próbował zostać astronautą. Był jednym ze 117 finalistów podczas naboru do 12 grupy astronautów NASA (NASA-12). Wówczas nie został jednak przyjęty.
• 1990 - 17 stycznia roku został przyjęty w charakterze specjalisty misji do 13 grupy astronautów NASA (NASA-13).

Podczas swojej służby w NASA pełnił różne funkcje: był naczelnikiem oddziału zabezpieczenia lotów (Flight Support Branch), kierował przygotowaniami przedstartowymi promów kosmicznych oraz pełnił funkcje koordynatora NASA (Director of Operations) w Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina w Gwiezdnym Miasteczku (Rosja).

Podczas 3 misji przebywał w kosmosie na pokładzie wahadłowców przez ponad 35 dni. Ponad 13 godzin spędził w otwartej przestrzeni kosmicznej podczas dwóch wyjść w czasie lotu STS-92.

Był dowódcą 12 stałej załogi Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS-12), na pokład której udał się na statku Sojuz TMA-7 razem z Walerijem Tokariewem i amerykańskim „kosmicznym turystą” Gregorym Olsenem w październiku 2005.

• 2007 - 12 marca przestał by aktywnym astronautą. Pozostał w NASA i przeszedł do pracy do działu zapewnienia bezpieczeństwa lotów wahadłowców. Ma status astronauty-menedżera.

[edytuj] Program Space Shuttle oraz ISS

• STS-58 (Columbia F-15);

W dniach 18 października – 1 listopada 1993 uczestniczył w locie STS 58 jako specjalista misji, (MS-2). Razem z nim w kosmos polecieli: John E. Blaha (dowódca), Richard A. Searfoss (pilot), Margaret R. Seddon (specjalista misji MS-1), David A. Wolf (MS-3), Shannon W. Lucid (MS-4) oraz Martin J. Fettman (specjalista ładunku PS-1). Podczas misji astronauci przeprowadzali eksperymenty medyczne, mające rozszerzyć wiedzę o fizjologii ludzi i zwierząt zarówno na ziemi jak i w kosmosie.

Ponadto wykonano 16 testów technicznych i utrzymywano łączność z radioamatorami na całym świecie. Po wykonaniu 225 okrążeń Ziemi wahadłowiec Columbia wylądował w bazie lotniczej Edwards (Edwards Air Force Base) w Kalifornii.

• STS-74 (Atlantis F-15);

W dniach 12 – 20 listopada 1995 brał udział w misji STS-74 w charakterze specjalisty (MS-3). Dowódcą wyprawy był Kenneth D. Cameron a pilotem James D. Halsell. Pozostałymi specjalistami misji byli: Kanadyjczyk Chris A. Hadfield (MS-1) oraz Jerry L. Ross (MS-2). Był to drugi lot, podczas którego amerykański wahadłowiec połączył się z kompleksem orbitalnym Mir. Załoga dostarczyła na pokład Mira ponad 1,5 tony różnych ładunków, w tym zapasy żywności, tlenu i narzędzia do napraw. Dostarczono również moduł cumowniczy DM (Docking Module). Ponad to wykonano eksperymenty z wykorzystaniem połączonych ze sobą stacji Mir i wahadłowca Atlantis. Po wykonaniu 129 okrążeń Ziemi prom powrócił, lądując na Przylądku Canaveral.

• STS-92 Discovery F-28 (ISS-3A);

Astronauci L.Chiao i W. McArthur (z prawej) na pokładzie ISS podczas misji STS 92

W dniach 11 – 24 października 2000 był specjalistą misji (MS-2) podczas lotu STS-92. Wyprawą dowodził Brian Duffy. Udział w niej wzięli również: pilot – Pamela A. Melroy, specjaliści misji; Leroy Chiao (MS-1), Peter J.K. Wisoff (MS-3), japoński astronauta Koichi Wakata (MS-4) oraz Michael E. Lopez-Alegria. Do połączenia ze stacją ISS doszło 14 października. Dzień później – 15 października McArthur oraz Chiao wyszli na zewnątrz stacji i przez ponad 6 godzin łączyli kablami energetycznymi i telemetrycznymi moduł Unity z kratownicą oznaczaną jako Z 1, a stanowiącą podstawę dla zestawu paneli słonecznych. 16 października Wisoff i Lopez-Alegria podłączyli do Unity łącznik PMA-3 (Pressurized Mating Adapter 3). McArthur oraz Chiao po raz drugi wyszli w otwarty kosmos 17 października. Ponownie, przez ponad 6,5 godziny, pracowali z kratownicą Z 1 instalując na jej powierzchni kontener ze sprzętem dla astronautów pracujących na zewnątrz stacji oraz konwertery, których zadaniem będzie przetworzenie prądu uzyskiwanego z paneli baterii słonecznych na potrzeby systemu stacji. 20 października Discovery odłączył się od Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. 24 października, z dwudniowym opóźnieniem spowodowanym złą pogodą, po wykonaniu 202 okrążeń Ziemi wylądował w bazie Edwards w Kalifornii.

W marcu 2001 był w składzie 8 podstawowej załogi Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS 8) jako inżynier pokładowy-2. Razem z nim udział w misji mieli wziąć Michael Foale oraz Walerij Tokariew.

Po katastrofie Columbii stałe załogi ISS zostały ograniczone do dwóch osób, co wiązało się z koniecznością przeformowania załóg przygotowujących się do kolejnych lotów.

W lutym 2003 został dowódcą załogi rezerwowej ISS 8 oraz podstawowej ISS 9. W obu przypadkach jego partnerem był Walerij Tokariew. Lot ISS 9 miał odbyć się wiosną 2004, jednak w styczniu 2004 rosyjscy lekarze zgłosili zastrzeżenia co do stanu zdrowia McArthura i wycofali go ze składu załogi. Zastąpił go Leroy Ciao, który zaczął trenować wspólnie z Tokariewem.

• Sojuz TMA-7 (ISS 12);

28 stycznia 2005 po raz kolejny zmieniono składy załóg i McArthur oraz Tokariew zostali wyznaczeni do rezerwowej załogi ISS 10 a także podstawowej ISS 12. Od maja 2005 dołączył do nich Gregory Olsen, który miał zostać trzecim „kosmicznym turystą” i po krótkim locie powrócić na Ziemię razem z członkami załogi ISS 11. 14 września 2005 oficjalnie zatwierdzono skład załogi, która w kosmos uda się na pokładzie statku kosmicznego Sojuz. 1 października 2005 o godzinie 3.55 (GMT) z kosmodromu Bajkonur wystartował w kosmos na pokładzie Sojuza TMA-7.

[edytuj] Nagrody i odznaczenia

• Defense Superior Service Medal,
• Defense Meritorious Service Medal,
• Meritorious Service Medal,
• Army Commendation Medal.
• NASA Exceptional Service Medal,
• NASA Space Flight Medal w latach 1993, 1995 i 2000.

[edytuj] Wykaz lotów

[edytuj] Zobacz też

• Alfabetyczna lista astronautów i kosmonautów
• Grupy i oddziały astronautów

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Biografia na stronie NASA (strona w języku angielskim).
• Biogram na stronie Spacefacts (strona w języku angielskim).

Mały plan Obamy - lepszy niż nic?

- Obama i McCain nie wypowiadają się na temat kryzysu, bo nie wiedzą, co powiedzieć - taki zarzut wysunął korespondent Radia Zet Piotr Milewski obserwujący sytuację na giełdach w USA. Amerykanów próbował uspokoić prezydent George Bush. Kandydat Demokratów nie chciał pozostawać w tyle - zaproponował więc program pożyczek dla małych firm.

Putin poskramia kocicę

Rosyjski premier, od lat kultywujący wizerunek macho, został poskramiaczem tygrysów. Władimirowi Putinowi najwyraźniej przypadł do gustu nietypowy prezent na 56. urodziny - tygrys syberyjski.

Nagroda Nobla zabłądziła?

Kuriozalna sytuacja miała miejsce we Francji. Nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla Ingrid Betancourt była tak pewna zwycięstwa, że zwołała już specjalną konferencję prasową i przygotowała materiały dla prasy. Spotkanie z mediami miało się odbyć 2 godz. po ogłoszeniu werdyktu przez Komitet Noblowski.

Rosjanie wycofali się... zdania są podzielone

Unia Europejska zdaje się być usatysfakcjonowana rosyjską operacją wycofania wojsk ze stref buforowych w Gruzji. Tbilisi entuzjazmu jednak nie podziela domagając się opuszczenia przez rosyjskich żołnierzy rejonu Achałgori i wąwozu Kodori, które strona rosyjska uznaje za - odpowiednio - część Osetii Południowej i Abchazji. Francja, odstając od stanowiska UE, popiera Gruzję.

Głosujący w USA nie wybiorą czarnoskórego?

Choć Barack Obama utrzymuje w sondażach kilkuprocentową przewagę nad Johnem McCainem, nie może spać spokojnie. Politolodzy wskazują bowiem, że część ankietowanych deklaruje poparcie dla czarnoskórego kandydata, by nie zostać posądzonymi o rasizm, a w dzień głosowania zmienią zdanie.