Z Wikipedii

William Proxmire (ur. 11 listopada 1915 w Lake Forest, Illinois, zm. 15 grudnia 2005 w Sykesville, Maryland), polityk amerykański, działacz Partii Demokratycznej, senator z Wisconsin.

Studiował na Harvardzie i Yale. W czasie II wojny światowej służył w wywiadzie wojskowym. Po wojnie zajął się prowadzeniem prywatnych interesów, zaangażował się także w życie publiczne. W latach 1951-1952 zasiadał w zgromadzeniu stanowym Wisconsin. Trzykrotnie bez powodzenia ubiegał się o stanowisko gubernatora Wisconsin (1952, 1954, 1956).

W 1957 wygrał wybory uzupełniające o mandat senatora z Wisconsin po śmierci Josepha McCarthy'ego. Zasiadał w Senacie nieprzerwanie do stycznia 1989, wygrywając kolejne wybory w 1958, 1964, 1970, 1976 i 1982; w listopadzie 1988 nie ubiegał się o reelekcję (jego fotel w Senacie zajął Herbert Kohl, również demokrata). W latach 1975-1981 i 1987-1989 pełnił funkcję przewodniczącego senackiej Komisji Bankowości, Mieszkalnictwa i Spraw Miejskich.

Zasłynął ufundowaniem Nagrody Złotego Runa (Golden Fleece Award), mającej piętnować marnotrawienie publicznych pieniędzy. Sam Proxmire znany był z prowadzenia skromnych kampanii wyborczych, zamykających się budżetem do 200 dolarów; nagroda jednak przyznawana była często nietrafnie, w ręce zespołów pracujących nad wartościowymi odkryciami naukowymi. Proxmire naraził się tym na liczne krytyczne opinie, a jeden z "nagrodzonych" oskarżył go nawet o zniesławienie. Nagroda Złotego Runa była przyznawana w latach 1975-1988; później Proxmire wielokrotnie przepraszał laureatów, m.in. SETI.

Znany był jako rzecznik ratyfikacji przez USA konwencji ONZ o zapobieganiu i karaniu zbrodni ludobójstwa; w latach 1967-1986 zabierał w tej sprawie głos w Kongresie ponad trzy tysiące razy. Senat USA ratyfikował konwencję 11 lutego 1986.

Po odejściu z Senatu osiadł w Waszyngtonie, gdzie mieszkał do końca życia; zmarł w wieku 90 lat, w ostatnich latach cierpiąc na chorobę Alzheimera. Był dwukrotnie żonaty; z pierwszą żoną Elsie Rockefeller (prawnuczką brata Johna D. Rockefellera) rozwiódł się w 1955, później poślubił Ellen Hodges Sawall. Miał czworo dzieci (po dwoje z każdego małżeństwa), wychowywał również dwoje dzieci z pierwszego małżeństwa Ellen Hodges.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• sylwetka na stronie Kongresu USA

Polska liderem w pokazywaniu europejskich produkcji

Europejskie stacje telewizyjne przeznaczają ponad 65 proc. czasu antenowego na produkcje europejskie, w tym ponad 36 proc. na produkcje niezależnych producentów z UE - wynika z piątkowego raportu Komisji Europejskiej. Polska jest liderem rankingu krajów UE.

TVP procesuje siÄ™ z "Dziennikiem"

Przeprosin i wpłaty 200 tys. na cel społeczny żąda TVP od "Dziennika" za artykuł pt. "Korupcja w TVP" - o domniemanej propozycji wiceszefowej Agencji Informacji TVP Patrycji Koteckiej wyższych wycen za materiały kompromitujące PO.

Maks Kolonko procesuje siÄ™ z "Faktem"

Przeprosin i 100 tysięcy zł zadośćuczynienia żąda od wydawcy "Faktu" znany prezenter TV Mariusz Maks Kolonko za nazwanie go "łajdakiem" i sugestię, że swój związek z Weroniką Rosati traktował instrumentalnie.

Powstaje audiobook o ÅšlÄ…sku

Sześć płyt i książka z esejami złożą się na audiobook poświęcony Śląskowi. Ma to być dźwiękowy pejzaż regionu.

Dodatek o Powstaniu Warszawskim w "Rzeczpospolitej"

Dzisiaj dziennik "Rzeczpospolita" (Presspublica) ukaże siÄ™ z dodatkiem poÅ›wiÄ™conym Powstaniu Warszawskiemu – "Warszawa '44".

Linki: Strona g³ówna