Z Wikipedii

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Filowirusy (łac. Filoviridae) - grupa (w randze rodziny) ssRNA(-) wirusów obejmująca dwa wirusy: Marburg i Ebola. Są one identyczne pod względem cech morfologicznych, ale różnią się cechami biologicznymi i antygenowymi^[1].

Wirus Ebola

[edytuj] Budowa

Materiał genetyczny stanowi jednoniciowe nonsensowne RNA. Obydwaj przedstawiciele tej rodziny są identyczni pod względem morfologii (przyjmują kształty poskręcanych pałeczek) - wykazują jednak pewną odmienność antygenową.

[edytuj] Patogenność

Wirusy te są przyczyną poważnych i trudnych w leczeniu, występujących endemicznie na obszarze Afryki gorączek krwotocznych (VHF).

[edytuj] Zakaźność, drogi szerzenia i rezerwuar

Do zakażenia dochodzi na drodze kropelkowej, pośredniego i bezpośredniego kontaktu (z czego te dwa ostatnie mają największe znaczenie). Najpoważniej zazwyczaj kończą się zakażenia wśród służb medycznych, które nastąpiły na skutek kontaktu z płynami ustrojowymi i kałem.
Rezerwuar stanowią chorzy ludzie, prawdopodobnie także gryzonie i niektóre gatunki małp.

[edytuj] Odporność populacji

Występuje powszechna wrażliwość. Prace nad szczepionką trwają. Wykryto przeciwciała u niektórych badanych pacjentów.

[edytuj] Zastosowania filowirusów jako broni biologicznej

Wirus gorączki krwotocznej Ebola jest wymieniany w kategori A jako jeden z najgroźniejszych czynników o wysokim potencjale bioterrorystycznym. Nigdy nie były użyte na polu walki, choć badania nad tym były prowadzone (szczególnie przez ZSRR). Obecnie ich znaczenie jako broni B jest wątpliwe. Jedną z trudności przy wykorzystaniu Eboli jako broni biologicznej jest problem z uzyskaniem wirusa.

[edytuj] Wrażliwość na czynniki zewnętrzne

Wirusy te wrażliwe są na promieniowanie jonizujące, światło słoneczne (promienie UV), temperaturę powyżej 60°C oraz powszechnie dostępne chemiczne środki do dezynfekcji (fenol, alkohol metylowy).

[edytuj] Historia odkrycia

[edytuj] Wirus Ebola

Odkryty w 1976 r. w czasie epidemii w Zairze (ognisko znajdowało się prawdopodobnie koło rzeki Ebola) i Sudanie (w Zairze wykazywał większą wirulencję i śmiertelność).

[edytuj] Wirus Marburg

Po raz pierwszy udokumentowane zachorowanie miało miejsce w 1967 w mieście Marburg (Niemcy), w fabryce szczepionek w Niemczech i Jugosławi. Zakażonych zostało 31 pracowników pracujących na małpach (makakach zielonych) pochodzących z Ugandy, a dalej osoby kontaktujące się z nimi. Zmarło 7 chorych^[2]. W kwietniu 2005 nieznana dotąd odmiana tego wirusa pojawiła się w prowincji Uige w Angoli. Zmarły co najmniej 244 osoby.

[edytuj] Szczepionka

W lutym 2008 roku doniesiono o tym, że przeprowadzono pomyślne testy na małpach. Daje to bardzo dobre rokowania na przyszłość do wyprodukowania szczepionki dla ludzi.

[edytuj] Filowirusy w literaturze i filmie

Szczególnie wirus Ebola i gorączka krwotoczna, którą wywołuje, są tematem filmów science-fiction (podobnie jak w przypadku wirusa Machupo).
W swojej książce "Dekret" Tom Clancy opisuje atak bilogiczny na Stany Zjednoczone przy użyciu wirusa Ebola.

[edytuj] Zobacz też

• systematyka wirusów
• choroba marburska
• gorączka krwotoczna Ebola