Z Wikipedii

Witold Gadowski – polski poeta, dziennikarz. Wraz z Przemysławem Wojciechowskim laureat nagrody Grand Press 2004 w kategorii dziennikarstwo śledcze za materiały telewizyjne "Mafia paliwowa 1 i 2", w których opisali swoją wersję jednej z największych afer gospodarczych. W 2006 roku nominowany do nagrody imienia Andrzeja Wojciechowskiego. Laureat nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich "Watergate" w dziedzinie dziennikarstwa śledczego za film "Gra o PZU" zrealizowany razem z Przemysławem Wojciechowskim i Jarosławem Jabrzykiem.

Dziennikarz "Czasu Krakowskiego" i reporter śledczy "Gazety Polskiej". W latach 90. korespondent wojenny na Bałkanach. Organizator konwojów z pomocą dla ofiar wojny w Kosowie. W latach 80. działacz opozycji antykomunistycznej m.in. Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Jeden z założycieli Małopolskiego Komitetu Obywatelskiego "Solidarność". W latach 2000-2002 rzecznik prasowy prezydenta miasta Krakowa. Pierwsze teksty dziennikarskie i poezje publikował w latach 80. w wydawnictwach podziemnych. Prezes Instytutu Bezpieczeństwa Publicznego w Krakowie, specjalista od spraw bezpieczeństwa i reformy policji, znawca problematyki działania tajnych służb. Autor tekstów na temat działalności rosyjskich służb specjalnych GRU na terenie Polski. Współpracownik premiera Jana Olszewskiego. W roku 1991 kandydował do sejmu z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum, a w 1993 z listy Ruchu dla Rzeczpospolitej

Wieloletni dziennikarz telewizji TVN, gdzie był czołowym reporterem programu "Superwizjer". Od 1 stycznia 2007 dyrektor krakowskiego oddziału Telewizji Polskiej. Jeden z pomysłodawców widowiska publicystycznego Cienie PRL-u emitowanego od 2008 roku w TVP1.

Wykładowca na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie na kierunku dziennikarstwo i komunikacja społeczna.