Z Wikipedii

Wittgenstein
Oryginalny tytuł	Wittgenstein
Gatunek	biograficzny, dramat
Kraj produkcji	Wielka Brytania
Język	angielski
Data premiery	1993 brak dystrybucji w Polsce
Czas trwania	75 min.
Produkcja
Reżyseria	Derek Jarman
Scenariusz	Ken Butler Terry Eagleton Derek Jarman
Muzyka	Jan Latham-Koenig Maurice Ravel
Zdjęcia	James Welland
Scenografia	Annie La Paz
Kostiumy	Sandy Powell
Montaż	Budge Tremlett
Produkcja	Tariq Ali Takashi Asai Ben Gibson Eliza Mellor
Wittgenstein  na IMDb

Portal:
Film

Portal:
LGBT

Wittgenstein – brytyjski biograficzny film fabularny z 1993 r. w reż. Dereka Jarmana.

[edytuj] Obsada

• dwunastoletni Ludwig Wittgenstein – Clancy Chassay
• dorosÅ‚y Ludwig Wittgenstein – Karl Johnson
• Bertrand Russell – Michael Gough
• John Maynard Keynes – John Quentin
• Lady Ottoline Morrell – Tilda Swinton
• Johnny, przyjaciel i student – Kevin Collins

[edytuj] Treść

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Film opowiada o życiu austriackiego filozofa Ludwiga Wittgensteina. Ulubioną rozrywką Wittgensteina, obok czytania powieści kryminalnych, było chodzenie do kina, gdzie siadał w pierwszym rzędzie, by móc całkowicie wejść w klimat tego, co widział. Był on jednak przekonany, że Brytyjczycy nie potrafią zrobić przyzwoitego filmu, preferował tedy produkcje amerykańskie (westerny i melodramaty). Jego ulubioną aktorką była Betty Grable (m.in. w The Gay Divorcee Marka Sandricha). Po tej krótkiej charakterystyce dodać trzeba, że Wittgenstein na pewno nie lubiłby dzieła Jarmana. Był on bowiem nakręcony w estetyce iście teatralnej, w której bardzo wiele miejsca poświęcono słowu, i to nie tylko dialogom, ale i monologom, wygłaszanym choćby przez zielonego Marsjanina, którego filozof spotyka na swej drodze.

Widzimy więc dzieciństwo Ludwiga, czas jego studiów, ochotniczego uczestnictwa w pierwszej wojnie światowej, pobyt na wsi austriackiej, gdzie uczył dzieci w szkole podstawowej, wyjazd do Związku Radzieckiego, gdzie chciał pracować jako robotnik, okres nauczania w Cambridge, odcięcia się od świata w Norwegii. Obserwujemy spotkania z Bertrandem Russellem, z Johnem M. Keynesem, trudność z jaką w purytańskiej Wielkiej Brytanii dane mu było żyć i zwalczać jednocześnie swoją orientację homoseksualną. Obok elementów biograficznych, film pełen jest cytatów z tekstów filozofa, które pozwalają nie tylko na poznanie choćby znikomej części jego dzieła, ale dają również pewne pojęcie o tym, w jaki sposób Wittgenstein czuł się odpowiedzialny za wszystko co mówi, jak bardzo uczciwa była jego praca filozoficzna.

Tu kończą się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.