Województwo sandomierskie (I Rzeczpospolita) - Google

Województwo sandomierskie (I Rzeczpospolita)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy województwa sandomierskiego I Rzeczypospolitej. Zobacz też: województwo sandomierskie (Królestwo Polskie).
Województwo sandomierskie
Herb województwa sandomierskiego
Herb
Województwo sandomierskie na mapie I Rzeczypospolitej
Nazwa łacińska Palatinatus Sandomirensis
Istniało XIV wiek–1795
Prowincja Małopolska
Stolica Sandomierz
Sejmik Opatów
Wojewoda zobacz: wojewodowie sandomierscy
Powierzchnia 23 860 km²
Liczba powiatów 6
Liczba senatorów 2

Województwo sandomierskie – województwo, część Małopolski, jednostka administracyjna w okresie I Rzeczypospolitej oraz później, w pierwszym okresie istnienia Królestwa Kongresowego. Na północy graniczyło ono z Mazowszem i Wielkim Księstwem Litewskim (z tą jego częścią, którą zwano Podlasiem - od sąsiedztwa Lachów). Od wschodu sąsiadowało ono z Rusią Czerwoną. Na zachodzie Pilica stanowiła granicę z województwem łęczyckim i sieradzkim, zaś na południowym zachodzie znajdowało się województwo krakowskie.

Województwo sandomierskie na przestrzeni dziejów:   XV w. - kolor żółty   XVII w. - kolor jasnozielony   XIX w. - kolor ciemnozielony Na mapie zaznaczono miasta peÅ‚niÄ…ce rolÄ™ stolicy województwa (Sandomierz - do 1795; Radom - lata 1816-1838) oraz miasta peÅ‚niÄ…ce role stolic powiatów.
Województwo sandomierskie na przestrzeni dziejów:
  XV w. - kolor żółty
  XVII w. - kolor jasnozielony
  XIX w. - kolor ciemnozielony
Na mapie zaznaczono miasta pełniące rolę stolicy województwa (Sandomierz - do 1795; Radom - lata 1816-1838) oraz miasta pełniące role stolic powiatów.

Ze względu na rozległość województwa sandomierskiego za Kazimierza Jagiellończyka w 1471 na prawym brzegu Wisły utworzono nowe województwo - lubelskie. W województwie sandomierskim pozostała ziemia stężycka.

W nowych granicach województwo sandomierskie obejmowało obszar o powierzchni 467 i 1/4 mil². W XVI w. w województwie było 374 parafii, 100 miast i miasteczek oraz 2586 wsi[1]. Te ostatnie miały 11465 łanów kmiecych, szlachty zagrodowej było 261[1].

Początkowo w województwie sandomierskim były trzy powiaty na lewym brzegu Wisły: chęciński, radomski i sandomierski. Z ksiąg poborowych z początku XVI w. wynika, że sandomierskie podzielone było na 9 powiatów: sandomierski, wiślicki, chęciński, opoczyński, radomski, szydłowski, stężycki, pilzneński i tarnowski[1]. Jeszcze w XVI w. dwa spośród nich zostały zlikwidowane i wcielone do sąsiednich – powiat tarnowski został przyłączony do powiatu pilzneńskiego, a szydłowski podzielony pomiędzy powiaty: wiślicki i sandomierski[1].

Księga podatkowa z roku 1676 wymienia powiaty: chęciński, opoczyński, sandomierski, wiślicki oraz ziemię radomską. Od XIV w. aż do rozbiorów Polski w latach 1772-1795 stolicą województwa sandomierskiego był Sandomierz, zaś sejmik ziemski odbywał się w Opatowie. W Nowym Mieście Korczynie w województwie sandomierskim odbywały się sejmiki generalne dla prowincji małopolskiej.

Sandomierskie miało dwóch senatorów większych – wojewodę i kasztelana sandomierskiego. Mniejszych senatorów było siedmiu, byli to kasztelanowie: wiślicki, radomski, zawichojski, żarnowski, małogoski, połaniecki i czechowski. Każdy z powiatów miał swoich urzędników ziemskich, jedynie podkomorzy był jeden dla całego województwa. W sandomierskim było 6 starostw grodowych: sandomierskie, radomskie, chęcińskie, opoczyńskie, nowomiejskie (korczyńskie) oraz stężyckie. Do starostw niegrodowych należały m.in.: wiślickie, pilzneńskie, stopnickie, soleckie, zawichojskie, szydłowskie, przedborskie, ropczyckie, ryczywolskie, radoszyckie, małogoskie, ryckie i zwoleńskie[1].

Na obszarze województwa działały trzy sądy ziemskie. W Sandomierzu sądzono sprawy z powiatów: sandomierskiego, wiślickiego i pilzneńskiego. W Radomiu z powiatów: radomskiego, opoczyńskiego i chęcińskiego. W Stężycy natomiast z powiatu stężyckiego. Sejmiki województwa sandomierskiego odbywały się w Opatowie. Wybierano na nich siedmiu posłów (po jednym z każdego powiatu) na sejm koronny[1].

Po rozbiorach Polski południowa część województwa znalazła się w granicach zaboru austriackiego, a Sandomierz stał się miastem przygranicznym. W 1816 stolicę województwa przeniesiono do Radomia. W 1838 nowe województwo sandomierskie przemianowano na gubernię sandomierską (ze stolicą w Radomiu).

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

  • Zygmunt Gloger, Geografia historyczna ziem dawnej Polski, Kraków 1903
  • Sebastian PiÄ…tkowski, Radom - zarys dziejów miasta, Radom 2000, ISBN 83-914912-0-X.



Lidia Staroń pozwała "Rzeczpospolitą" i jej dziennikarza
Posłanka PO Lidia Staroń pozwała do sądu "Rzeczpospolitą" i jej dziennikarza Mariusza Kowalewskiego za tekst o tym, że wzbogaciła się dzięki noweli prawa spółdzielczego, nad którą pracowała. Staroń uważa, że tekst naruszył jej dobra osobiste.
"Fakty po Faktach" rosną w siłę
Odkąd Fakty wydłużyły się i rozrosły na antenę TVN24 w formie programu Fakty po Faktach, oglądalność tego pasma wzrosła niemal czterokrotnie. Średnio audycję ogląda ponad 380 tysięcy widzów, przy  3,1% udziałów w rynku. I liczby te ciągle rosną. Dlatego dzisiaj, 13 października, Fakty po Faktach zadebiutują z oddzielnym prowadzącym, w nowym studio, w ulepszonej formule. TVN24, godzina 19.25.
Telewizja n rusza z Magazynem Abonenta
Jeszcze w październiku 2008 roku do rąk abonentów telewizji nowej generacji n trafi pierwszy numer Magazynu Abonenta.
Konkurs "Oko na PolskÄ™" - laureaci!
Zakończył się pierwszy etap konkursu CNN i Onet.pl "Oko na Polskę". W tej części konkursu mieliście wykonać filmy i przesłać je do nas, poddając się ocenie Użytkowników portalu.
"Newsweek": koniec misji w TVP
Dwanaście odcinków "Mody na sukces" tygodniowo, maksymalnie półgodzinne odcinki seriali, więcej konkursów audiotele i product placement. Wpływy z abonamentu spadają, więc TVP ostatecznie porzuca misyjność i zamierza znacznie zwiększyć dochody z reklam - pisze "Newsweek".
Linki: Strona g³ówna