Z Wikipedii

Współrzędne: 51°40' N 19°6' E51.6666667 19.1 (Wrzeszczewice)

Wrzeszczewice
Województwo	łódzkie
Powiat	łaski
Gmina	Łask
Położenie	51° 40'  N 19° 6'  E
Strefa numeracyjna (do 2005)	43
Tablice rejestracyjne	ELA
Położenie na mapie Polski Wrzeszczewice

Wrzeszczewice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, w gminie Łask.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

W II połowie XVI w. Wrzeszczewice należały do Rzepiszewskich herbu Dołęga. W roku 1563 Łucja Rzepiszewska, córka Hieronima dała mężowi Wojciechowi Marszewskiemu herbu Rogala dobra swe Rzepiszów, Zygry i Wrzeszczewice zachowując sobie dożywocie. W rękach Marszewskich Wrzeszczewice pozostawały do 1630 roku, kiedy to Hieronim Marszewski, syn Tomasza i Jadwigi Przedwojskiej sprzedał je Maciejowi Wężykowi Widawskiemu herbu Wąż. W II połowie XVII w. właścicielami Wrzeszczewic byli Bogusławscy herbu Ostoja. W roku 1671 małżonkowie - Marcin Bogusławski i Katarzyna z Rościeskich przekazali majątek Wrzeszczewice swojemu synowi Marcinowi, który gospodarował tymi dobrami kolejne dwadzieścia pięć lat. W lipcu 1696 roku Marcin Bogusławski sprzedał Wrzeszczewice Samuelowi Głębockiemu herbu Doliwa, wojskiemu brzeskiemu. W II połowie XVIII w. Wrzeszczewice przeszły w ręce Walewskich poprzez małżeństwo Marianny Głębockiej z Józefem Walewskim, kasztelanem łęczyckim.

Do 1970 r. był tu dwór - własność rodziny Kłosowskich do II wojny św. Wykupił go rolnik Józef Bernat i z rozbiórkowej cegły wybudował sobie dom mieszkalny. Zachowały się resztki dawnego parku w postaci cennych krzewów, klonu czerwonego, dębu (objętość 4,5 m) i sumaków.

Nowy kościół konsekrowano 20 IV 1975 r. na miejscu modrzewiowego, pod wezwaniem św. Anny, spalonego 17 XII 1973 r. Ten nieistniejący kościół fundowała Marianna Walewska, kasztelanowa łęczycka i dziedziczka wsi. Początkowo ten kościół był kaplicą filialną parafii w Borszewicach, a na odprawianie w niej Mszy św. udzielił zezwolenia Pius VI w 1783 r.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Mapy: Autopilot • Google Maps • Szukacz • Targeo • Zumi

• Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi

[edytuj] Bibliografia

• PAN, Biblioteka Kurnicka, Teki Dworzaczka – Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów szlachty wielkopolskiej XV – XX w.,
• Adam Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1889-1913,
• Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904-1931
• Kasper Niesiecki, Herbarz polski, wyd. Bobrowicz, Lipsk 1839-1846,
• Elżbieta Sęczys, Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836-1861, Warszawa 2000,
• Księgi grodzkie sieradzkie - inskryp., AGAD w Warszawie, 175, k.63-63v., 195, k.90-90v.

Ponieważ treść tego artykułu związanego z woj. łódzkim ma formę zaledwie zalążkową, pomóż nam ją rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.