Z Wikipedii

Przykład przeprowadzanego wywiadu telewizyjnego

Wywiad jest rozmową pomiędzy dwiema osobami, lub prowadzącym i grupą osób, podczas której osoba przeprowadzająca wywiad zadaje pytania w celu uzyskania pewnych informacji.

[edytuj] Gatunek

Zasadą cechującą wywiad-rozmowę jest zadawanie pytań (lub wypowiadanie zdań mających funkcję pytania) i uzyskiwanie na nie odpowiedzi. Wywiad cechuje się też tym, że jest zbieraniem określonych informacji opinii publicznej. Struktura wywiadu jako gatunku prasowego musi zasadę tę zachowywać; inne gatunki nie muszą w ten sposób zachowywać dynamiki procesu zasięgania informacji przez dziennikarza. Wywiad - gatunek prasowy - opiera się na następstwie przytoczeń (w mowie niezależnej) słów dwóch podmiotów. Wywiad należy do tzw. gatunków interakcyjnych, opartych na dialogowych aktach komunikacyjnych.

[edytuj] Historia

Wywiad prasowy jest gatunkiem, którego moment narodzin można określić z dużą dokładnością. Pierwszym wywiadem był wywiad Jamesa Gordona Bennetta z pocztmistrzem z Buffalo, opublikowany w "New York Herald" 13 października 1835 r. Benetta uważa się za twórcę gatunku.

[edytuj] Autoryzacja

Wywiad prasowy jest zawsze opracowywany, co powoduje powstanie niebezpieczeństwa znacznych zmian merytorycznej zawartości publikowanej wypowiedzi. Stąd też w przypadku wywiadów prasowych, będących przytoczeniem słów w mowie niezależnej, wymagana jest na ogół tzw. autoryzacja, czyli akceptacja przez rozmówcę opracowanej wersji wywiadu, przeznaczonego do publikacji.

[edytuj] zur Sache, zur Person

Niemiecki teoretyk Hans Joachim Netzer proponuje dwoistą typologię wywiadu, która zdążyła upowszechnić się w literaturze przedmiotu:

• zur Sache – dotyczy tylko faktów informacyjnych,
• zur Person – prezentuje osobowość i przekonania rozmówcy.