Z Wikipedii

Xunzi (ok. 298-ok. 238 p.n.e.) - filozof chiński, kontynuator myśli Konfucjusza.

Xunzi głosił, że człowiek jest zły z natury i tylko wychowanie i kultura mogą uczynić go wartościowym. Nauczał, że każda z trzech potęg wszechświata: Niebo, Ziemia i Człowiek, ma swoje własne, konkretne powołanie. Powołaniem człowieka jest wykorzystywanie tego, co daje mu Ziemia i Niebo i tworzenie kultury. Nauczał, że człowiek rodzi się z wrodzonym pragnieniem korzyści i przyjemności zmysłowych, lecz dzięki inteligencji może stać się dobry. Uważał, że każdy człowiek może stać się mędrcem dzięki owej pierwotnej inteligencji.

Wyróżniał 2 nurty pochodzenia moralności:

• współpraca społeczna, przejawiająca się w organizacji społecznej, dzięki której ludzie mogą współpracować i wspierać się wzajemnie w zaspokajaniu własnych pragnień.

• człowiek potrzebuje moralności nie dlatego, że nie może się bez niej obejść, ale dlatego, iż powinien ją mieć.

Aby organizacja społeczna zaistniała, trzeba wypracować reguły postępowania (li) - obrzędy, ceremonie, konwencje społeczne.

Kładł duży nacisk na ceremonie pogrzebowe i ofiarne (zwłaszcza składane przodkom), na nowo je interpretował i szukał w nich nowych idei. Muzykę traktował jako narzędzie wychowania.

Rozwinął teorie logiczne wykorzystując je do krytyki późniejszych moistów i szkoły nazw.

[edytuj] Źródła

• Informacje z wortalu http://www.religieifilozofie.prv.pl
• Feng Youlan "KRÓTKA HISTORIA FILOZOFII CHIŃSKIEJ", Warszawa, PWN, 2001.