Z Wikipedii

Schemat zakorka powstałego po zarastaniu rany A. zakorek zamknięty, B. Zakorek otwarty, Elementy pomiarowe: S- szerokość, H- głębokość.

Zakorek - wada drewna z grupy wad budowy. Jest to pasmo kory zarośniętej częściowo lub całkowicie przez drewno. Zakorek

powstaje w następstwie: zrastania się rozwidleń, gałęzi z pniem (często z mimośrodowością), nabiegów korzeniowych, zrakowaceń,

zarastania zabitek.

Zakorki dzielą się na:

• występujące w drewnie okrągłym:
  • otwarte - widoczne na czole drewna okrągłego w postaci wypełnionej korą szczeliny, łączącej się z korowiną na pniu drzewa,
  • zarośnięte - widoczne na czole drewna okrągłego tylko w postaci wypełnionej korą szczeliny,

Na czole sortymentów okrągłych mierzy się głębokość zalegania zakorka lub jego szerokość, a wymiary wyraża się w centymetrach lub w odniesieniu do średnicy czoła drewna.

• występujące w materiałach tartych:
  • nieprzechodzący - widoczny tylko na jednej podłużnej powierzchni tarcicy,
  • przechodzący - widoczny na przeciwległych podłużnych powierzchniach.

W materiałach tartych i arkuszach forniru określa się długość i szerokość największego zakorka w centymetrach lub w milimetrach oraz w odniesieniu do odpowiednich wymiarów sztuki.

Zakorki zakłócają jednorodną budowę drewna z powodu obecności kory i zniekształcenia słojów rocznych wokół zakorka, wpływ ten zależy od rodzaju, wymiarów i liczby zakorków.

Zakorek powstały przy zrastaniu się dwóch pni.