Z Wikipedii

Pojedyncze kwiaty magnolii zwabiają owady swoim dużym rozmiarem i barwą

Zapylenie – zjawisko występujące u roślin kwiatowych, polegające na przeniesieniu ziarna pyłku na znamię słupka. Kwiaty posiadają specjalne przystosowania do tego celu. Znamiona ich słupków są kleiste, a pyłek jest zwykle bardzo niewielkich rozmiarów.

[edytuj] Rodzaje zapylenia

• samozapylenie (autogamia) – gdy pyÅ‚ek pochodzi z tego samego kwiatu, lub innego kwiatu, ale tej samej roÅ›liny
• zapylenie krzyżowe (ksenogamia, allogamia) – gdy pyÅ‚ek pochodzi z kwiatu innej roÅ›liny (tego samego gatunku)

[edytuj] Sposoby zapylenia

• hydrogamia – zapylenie przez wodÄ™
• anemogamia (wiatropylność) – zapylenie przez wiatr
• zoogamia – zapylenie przez zwierzÄ™ta, np.:
  • chiropterogamia – zapylanie przez nietoperze
  • ornitogamia – zapylanie przez ptaki
  • entomogamia (owadopylność) – zapylanie przez owady

Małe kwiatki rudbekii tworzą duży, jaskrawy, z daleka widoczny kwiatostan

Kwiaty roślin wykazują szereg przystosowań do zapylenia. U roślin wiatropylnych są niewielkie i niepozorne, o uproszczonej budowie, za to wytwarzają ogromną ilość pyłku. Rośliny owadopylne, by zwabić zwierzęta wytwarzają duże i barwne kwiaty. Gdy kwiaty są niewielkie, łączą się w duże kwiatostany, czego doskonałym przykładem jest np. słonecznik. Jego ogromny kwiat to w istocie kwiatostan – koszyczek. U wielu roślin z rodziny astrowatych część kwiatów w kwiatostanie jest bezpłodna i służy wyłącznie do zwabiania owadów swoją barwą. Wiele kwiatów wabi zwierzęta za pomocą zapachu, np. róża, konwalia majowa, fiołek i inne, a niektóre także wytwarzają słodki nektar. Ponieważ wiele owadów (np. pszczoła miodna) zbiera również pyłek, rośliny produkują go w w dużej ilości. W jednym kwiatku maku jest ok. 2,6 mln ziaren pyłku. Zamykające się na noc kwiaty magnolii zapewniają zapylającym je chrząszczom suche i cieplejsze o ok. 10 stopni Celsjusza schronienie na noc.

[edytuj] Zobacz też

• kwiat

Zapylanie mniszka lekarskiego przez oblepioną pyłkami pszczołę