Z Wikipedii

Moduł Zarja (zdjęcie wykonane podczas STS-88)

Zarja (ros. Заря́- zachód słońca) - pierwszy moduł Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, należący do rosyjskiej części stacji. Została sfinansowana przez Amerykanów, a zbudowana (grudzień 1994 - styczeń 1998) przez Rosjan. Zarja w początkowym okresie budowy stacji zapewniała energię elektryczną, stabilizację, manewry i komunikację, obecnie (po przejęciu jego roli przez moduł Zwiezda) pełni funkcję magazynu i zbiornika materiałów pędnych. Posiada też cztery węzły cumownicze: osiowy przedni służy do trwałego połączenia (poprzez PMA-1 z modułem Unity), osiowy tylny do trwałego połączenia z modułem Zwiezda , dolny przeznaczony dla statków Sojuz TM i Sojuz TMA oraz transportowców Progress M i Progress M-M do czasu przyłączenia modułu SGM i górny, do którego podłączony zostanie moduł Docking Compartment 2. Zarja została wyniesona na orbitę z kosmodromu Bajkonur przy pomocy rakiety Proton-K 20 listopada 1998 o godzinie 06:40:00.

[edytuj] Dane techniczne

• Długość: 12.56 m
• Średnica: 4.11 m
• Masa: 19.300 kg

p • d • e

Moduły i systemy Międzynarodowej Stacji Kosmicznej

Moduły: Columbus • Cupola* • Destiny • Docking Compartment 2 • Docking and Cargo Module • Kibō • Wielofunkcyjny Moduł Laboratoryjny* • Harmony (Node 2) • Node 3* • Pirs • Quest • Unity (Node 1) • Zarja • Zwiezda • Moduł mieszkaniowy† • HEM* • Centrifuge Accommodations Module
Podsystemy: Elektron • European Robotic Arm* • Mobilny System Dźwigowy (Canadarm2, MBS, SPDM) • Wielofunkcyjny Moduł Logistyczny (MPLM) • Panele baterii słonecznych • PMA • Struktura kratownicowa (Truss)
(* - elementy jeszcze nie dostarczone na orbitę; † - elementy anulowane)

Pojazdy zaopatrzeniowe: Atlantis • ATV • Discovery • Endeavour • HTV • Progress • Sojuz • Parom