Z Wikipedii

Zielona mila (ang. The Green Mile) – amerykański film fabularny z 1999 roku, w reżyserii Franka Darabonta z Tomem Hanksem i Michaelem Clarke Duncanem w rolach głównych.

Scenariusz filmu oparty jest na powieści Stephena Kinga Zielona Mila pod tym samym tytułem.

W roku 2000 film był nominowany do Oscara w czterech kategoriach (najlepszy aktor drugoplanowy, najlepszy film, najlepsza muzyka filmowa, najlepszy scenariusz adaptowany) nie zdobył jednak żadnej.

[edytuj] Fabuła

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Zielona Mila jest historią opowiedzianą przez wiekowego Paula Edgecomba w domu spokojnej starości. Opowiada swojej przyjaciółce o niezwykłym więźniu którego spotkał w lecie 1935 roku, gdy pracował jako strażnik więźniów skazanych na śmierć. Blok na którym pracował nazywany był Zieloną milą ze względu na kolor linoleum leżącego na podłodze. Niemym bohaterem celi śmierci jest również krzesło elektryczne (zwane Starą Iskrówą, Old Sparky), oczekujące na swe ofiary.

Pewnego dnia na oddział trafia olbrzymi, czarnoskóry John Coffey, oskarżony o zamordowanie dwóch białych dziewczynek. Coffey okazuje się łagodnym olbrzymem, bojącym się ciemności i płaczącym czasami. Niedługo ujawnia swe niezwykłe zdolności uzdrawiające przez wyleczenie Paula Edgecomba z zapalenia pęcherza moczowego oraz ożywienie myszy.

Percy Wetmore, jest wrednym sadystycznym strażnikiem lubiącym sprawiać cierpienie innym. Ma również wysoko postawionego wujka (ściślej samego gubernatora stanu), który "załatwił" mu tę pracę i nie bardzo można pozbyć się go z obecnego stanowiska. Za pozwolenie wykonania wyroku obiecuje przenieść się na inne miejsce. By cierpienia skazańca były większe, Percy nie moczy gąbki umożliwiającej lepszy(**) przepływ prądu, w rezultacie więzień ginie po długich męczarniach.

Strażnicy wykorzystują zdolności uzdrawiające Johna, by wyleczyć żonę naczelnika więzienia. Paul utwierdza się w przekonaniu, że John jest niewinny, a proces był czysto formalny (znaleziono go tulącego do siebie martwe dziewczynki – czarny musi być winny, choć w rzeczywistości wcale ich nie zabił, tylko znalazł i próbował pomóc za pomocą swoich zdolności), ale nie ma na to dowodów. Egzekucja musi się odbyć.

Tu kończą się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

[edytuj] Obsada

• Tom Hanks: Paul Edgecomb
• Dabbs Greer: Stary Paul Edgecomb
• Eve Brent: Elaine Connely
• David Morse: Brutus "Brutal" Howell
• Bonnie Hunt: Jan Edgecomb
• Michael Clarke Duncan: John Coffey
• Jeffrey DeMunn: Harry Terwilliger
• Barry Pepper: Dean Stanton
• Brent Briscoe: Bill Dodge
• Bill McKinney: Jack Van Hay
• James Cromwell: Dyrektor Hal Moores
• Patricia Clarkson: Melinda Moores
• Michael Jeter: Eduard Delacroix
• Graham Greene: Arlen Bitterbuck
• Doug Hutchison: Percy Wetmore
• Sam Rockwell: Wiliam 'Billy the Kid' Wharton
• Harry Dean Stanton: Toot-Toot
• Brian Libby: Rob McGee
• William Sadler: Klaus Detterick
• Evanne Drucker: Katie Detterick
• Christopher Joel Ives: Howie Detterick
• Bailey Drucker: Cora Detterick
• Paula Malcomson: Marjorie Detterick
• Gary Sinise: Burt Hammershmith

[edytuj] Ekipa filmowa

• Reżyser: Frank Darabont
• Scenariusz: Frank Darabont
• Na podstawie: Stephen King
• Produkcja: David Valdes
• Muzyka: Thomas Newman
• ZdjÄ™cia: David Tattersall
• Montaż: Richard Francis-Bruce
• Casting: Mali Finn

[edytuj] Nagrody

• 2000 r.
  • Akademia Filmów Science Fiction, Fantasy & Horrorów (ang. Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Films, USA) – Nagroda Saturna za:
    • najlepszy film akcji/przygodowy/triller
    • najlepszy aktor drugoplanowy – Michael Clarke Duncan
    • najlepszÄ… aktorkÄ™ drugoplanowÄ… – Patricia Clarkson
  • Nagroda BMI Film & TV (ang. BMI Film & TV Awards)
    • za muzykÄ™ do filmu – Thomas Newman
  • Black Reel Awards
    • za najlepszego aktora drugoplanowego – Michael Clarke Duncan
  • Blockbuster Entertainment Awards
    • za ulubionego aktora dramatycznego – Tom Hanks
  • Broadcast Film Critics Association Awards
    • za najlepszy scenariusz adaptowany – Frank Darabont
    • najlepszy aktor drugoplanowy – Michael Clarke Duncan
  • First Americans in the Arts Awards
    • za wybitnÄ… grÄ™ aktora drugoplanowego w filmie – Graham Greene
  • Stowarzyszenie Political Film Society, USA
    • kategoria: Prawa czÅ‚owieka

• 2001 r.
  • Mainichi Film Concours
    • nagroda czytelników za najlepszy film obcojÄ™zyczny – Frank Darabont
  • Nagroda publicznoÅ›ci (ang. People's Choice Awards), USA
    • ulubiony film dramatyczny
    • ulubiony film

[edytuj] Nominacje

• 2000 r.
  • Akademia Filmowa Oscary
    • najlepszy aktor drugoplanowy – Michael Clarke Duncan,
    • najlepszy film – David Valdes Frank Darabont,
    • najlepsza muzyka filmowa – Robert J. Litt, Elliot Tyson, Michael Herbick, Willie D. Burton,
    • najlepszy scenariusz adaptowany – Frank Darabont.
  • Akademia Filmów Science Fiction, Fantasy & Horrorów (ang. Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Films, USA) – Nagroda Saturna
    • najlepszy reżyser – Frank Darabont
    • najlepsza muzyka filmowa – Thomas Newman
  • Blockbuster Entertainment Awards
    • ulubiony dramatyczny aktor drugoplanowy – Michael Clarke Duncan
    • ulubiona dramatyczna aktorka drugoplanowa – Bonnie Hunt
  • Bram Stoker Awards
    • za najlepszy scenariusz – Frank Darabont
  • Broadcast Film Critics Association Awards
    • najlepszy film
  • Chicago Film Critics Association Awards
    • najlepszy aktor drugoplanowy – Michael Clarke Duncan
    • najlepiej zapowiadajÄ…cy siÄ™ aktor – Michael Clarke Duncan
  • Directors Guild of America, USA
    • za wybitne osiÄ…gniÄ™cia reżyserskie w filmie – Frank Darabont
  • ZÅ‚ote Globy (ang. Golden Globs)
    • za najlepszÄ… grÄ™ aktora drugoplanowego w filmie – Michael Clarke Duncan
  • ZÅ‚ote Satelity (ang. Golden Satellite Awards)
    • za najlepszÄ… grÄ™ aktora drugoplanowego, dramat – Doug Hutchison
  • Image Awards
    • za wyróżniajÄ…cego siÄ™ aktora filmowego – Michael Clarke Duncan
  • Filmowe nagrody MTV
    • Breakthrough Male Performance – Michael Clarke Duncan

• 2001 r.
  • Nagroda JapoÅ„skiej Akademii (ang. Awards of the Japanese Academy)
    
    • za najlepszy film zagraniczny.

[edytuj] Miejsca zdjęć

"ZielonÄ… MilÄ™" filmowano w:

• Blowing Rock, Północna Karolina, USA
• Columbia, Tennessee, USA
• Lewisburg, Tennessee, USA
• Nashville, Tennessee, USA
• Nolensville, Tennessee, USA
• Shelbyville, Tennessee, USA

[edytuj] Utwory dźwiękowe z filmu

Lista nie zawiera utworów skomponowanych przez Thomasa Newmana.

1. Fred Astaire – "Cheek to Cheek"
2. Gene Austin – "Did You Ever See A Dream Walking"
3. Guy Lombardo – "Charmaine"

[edytuj] Ciekawostki

• Strażnicy noszÄ… mundury, chociaż w czasach, gdy rozgrywa siÄ™ akcja filmu, strażnicy ich nie mieli.
• Pierwotnie, Tom Hanks miaÅ‚ grać również Starego Paula Edgecomba ale po charakteryzacji nie wyglÄ…daÅ‚ na wystarczajÄ…co wiekowego mężczyznÄ™. Dlatego Dabbs Greer zagraÅ‚ starego Paula Edgecomba.
• Akcja książki rozgrywa siÄ™ w roku 1932, zaÅ› filmu w 1935, choć krzesÅ‚o elektryczne zostaÅ‚o użyte po raz piewszy w Luizjanie (gdzie, na co wyraźnie wskazuje wiele rzeczy, dzieje siÄ™ akcja) dopiero w roku 1941.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Zielonej Mili

• The Green Mile w bazie Internet Movie Database (IMDb) (en)
• Oficjalna strona internetowa filmu
• O filmie w serwisie filmowym Rotten Tomatoes
• Zielona Mila w bazie filmweb.pl