Zygmunt Anczok
Z Wikipedii
| Imię i nazwisko | Zygmunt Józef Anczok | |
| Data i miejsce urodzenia |
14 marca 1946 Lubliniec, Polska |
|
| Pseudonim | "Ana" | |
| Pozycja | obrońca | |
| Wzrost | 177 cm | |
| Masa ciała | 79 kg | |
| Kariera piłkarska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1959-1963 1963-1971 1971-1974 1975 1975-1976 1977-1979 |
Sparta Lubliniec Polonia Bytom Górnik Zabrze SAC Wisła Chicago Chicago Katz Skeid Oslo |
38 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1965-1973 | Reprezentacja Polski | 48 (0) |
Zygmunt Józef Anczok (ur. 14 marca 1946 w Lublińcu) – polski piłkarz, grający na pozycji lewego obrońcy, mistrz olimpijski z Monachium z 1972.
Zygmunt Anczok, pseudonim „Ana” rozpoczynał karierę w klubie Sparta Lubliniec, w którym grał do 1963 i przenosin do Polonii Bytom. Z klubem z Bytomia odnosił duże sukcesy, zdobywając mistrzostwo Interligi w Ameryce Północnej w 1965 i Puchar Rappana również w tym samym roku. W 1966 i 1969 zdobywał z klubem brązowe medale mistrzostw Polski. Następnie, od roku 1971 występował w Górniku Zabrze, z którym zdobył w 1972 mistrzostwo Polski i Puchar Polski.
Jego kariera reprezentacyjna rozpoczęła się w 1965, kiedy to zadebiutował w meczu z Szkocją (2:1). Jego atutem była niesłychana wytrzymałość i szybkość, często włączał się do akcji ofensywnych, nie ograniczał się do zadań obronnych. Potwierdzeniem jego przydatności do gry w reprezentacji, był występ podczas tournee po Ameryce Południowej w 1966, kiedy to walczył z takimi napastnikami jak Pelé czy Garrincha. W 1971 wystąpił w meczu pożegnalnym Lwa Jaszyna, w drużynie Gwiazd FIFA w Moskwie wraz z Włodzimierzem Lubańskim. Na Olimpiadzie w Monachium wystąpił we wszystkich spotkaniach, również w finałowym z Węgrami, wygranym 2:1. Był to wówczas największy sukces polskiego futbolu. Karierę reprezentacyjną zakończył w 1973 roku w meczu z Walią {3:0). Jego karierę przerwały liczne kontuzje, m.in. złamanie kości śródstopia przed Mistrzostwami Świata 1974. W 1974 wyjechał z Polski do Stanów Zjednoczonych, gdzie grał w polonijnych klubach S.A.C. Wisła Chicago i Chicago Katz (do 1976), później występował w norweskiej Tippeligaen, w klubie Skied Oslo, gdzie był polskim pionierem. W 1979 roku zakończył karierę piłkarską. Pracował jako trener piłkarski w Lublińcu, jednak liczne problemy zdrowotne zmusiły go do zmiany zawodu. Przez pewien czas jeździł jako taksówkarz, obecnie jest emerytem.
[edytuj] Bibliografia
- Strona PKOl,
- „Piłka nożna, ludzie, drużyny, mecze” S. Grzegorczyk, J. Lechowski, M. Szymkowiak, MAW, Warszawa 1981
1 Kostka • 2 Szymanowski • 3 Gorgoń • 4 Anczok • 5 Ćmikiewicz • 6 Maszczyk • 7 Szymczak • 8 Szołtysik • 9 Deyna • 10 Lubański • 11 Gadocha • 12 Kmiecik • 13 Kraska • 14 Ostafiński • 15 Lato • 16 Marx • 17 Jarosik • 18 Szeja • 19 Gut • Trener: Górski
| 10 medali polskich karateków w MŚ |
|
Dziesięć medali - 3 złote, 5 srebrnych i 2 brązowe - zdobyli w Wilnie Polacy w 14. mistrzostwach świata w karate tradycyjnym.
|
| El. MŚ: Gwinea uzupełniła stawkę |
|
Gwinea, po zwycięstwie z Kenią 3:2, jako ostatni zespół zapewniła sobie awans do kolejnej fazy eliminacjach piłkarskich mistrzostw świata strefy Afryki.
|
| ATP w Wiedniu: Petzschner najlepszy |
|
Niemiecki tenisista Philipp Petzschner pokonał rozstawionego z numerem osiem Francuza Gaela Monfilsa 6:4, 6:4 w finale turnieju w Wiedniu (suma nagród 674 tys. euro).
|
| PE: Górnik ratuje remis w derbach Śląska |
|
Górnik Zabrze zremisował z Ruchem Chorzów 1:1 (0:1) w derbach Śląska rozegranych w ramach 4. kolejki Pucharu Ekstraklasy.
|
| MŚ w futsalu: Brazylia i Hiszpania w półfinale |
|
Zawodnicy Brazylii pokonali Włochów 3:0 w futsalowych mistrzostwach świata i dzięki tej wygranej "Canarinhos" awansowali do półfinału.
|