Zygmunt Anczok - Google

Zygmunt Anczok

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Polska Zygmunt Anczok
Imię i nazwisko Zygmunt Józef Anczok
Data i miejsce
urodzenia
14 marca 1946
Lubliniec, Polska
Pseudonim "Ana"
Pozycja obrońca
Wzrost 177 cm
Masa ciała 79 kg
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1959-1963
1963-1971
1971-1974
1975
1975-1976
1977-1979
Sparta Lubliniec
Polonia Bytom
Górnik Zabrze
SAC Wisła Chicago
Chicago Katz
Skeid Oslo


38 (0)

Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1965-1973 Reprezentacja Polski 48 (0)

Zygmunt Józef Anczok (ur. 14 marca 1946 w Lublińcu) – polski piłkarz, grający na pozycji lewego obrońcy, mistrz olimpijski z Monachium z 1972.

Zygmunt Anczok, pseudonim „Ana” rozpoczynał karierę w klubie Sparta Lubliniec, w którym grał do 1963 i przenosin do Polonii Bytom. Z klubem z Bytomia odnosił duże sukcesy, zdobywając mistrzostwo Interligi w Ameryce Północnej w 1965 i Puchar Rappana również w tym samym roku. W 1966 i 1969 zdobywał z klubem brązowe medale mistrzostw Polski. Następnie, od roku 1971 występował w Górniku Zabrze, z którym zdobył w 1972 mistrzostwo Polski i Puchar Polski.

Jego kariera reprezentacyjna rozpoczęła się w 1965, kiedy to zadebiutował w meczu z Szkocją (2:1). Jego atutem była niesłychana wytrzymałość i szybkość, często włączał się do akcji ofensywnych, nie ograniczał się do zadań obronnych. Potwierdzeniem jego przydatności do gry w reprezentacji, był występ podczas tournee po Ameryce Południowej w 1966, kiedy to walczył z takimi napastnikami jak Pelé czy Garrincha. W 1971 wystąpił w meczu pożegnalnym Lwa Jaszyna, w drużynie Gwiazd FIFA w Moskwie wraz z Włodzimierzem Lubańskim. Na Olimpiadzie w Monachium wystąpił we wszystkich spotkaniach, również w finałowym z Węgrami, wygranym 2:1. Był to wówczas największy sukces polskiego futbolu. Karierę reprezentacyjną zakończył w 1973 roku w meczu z Walią {3:0). Jego karierę przerwały liczne kontuzje, m.in. złamanie kości śródstopia przed Mistrzostwami Świata 1974. W 1974 wyjechał z Polski do Stanów Zjednoczonych, gdzie grał w polonijnych klubach S.A.C. Wisła Chicago i Chicago Katz (do 1976), później występował w norweskiej Tippeligaen, w klubie Skied Oslo, gdzie był polskim pionierem. W 1979 roku zakończył karierę piłkarską. Pracował jako trener piłkarski w Lublińcu, jednak liczne problemy zdrowotne zmusiły go do zmiany zawodu. Przez pewien czas jeździł jako taksówkarz, obecnie jest emerytem.

[edytuj] Bibliografia

  • Strona PKOl,
  • „Piłka nożna, ludzie, drużyny, mecze” S. Grzegorczyk, J. Lechowski, M. Szymkowiak, MAW, Warszawa 1981

10 medali polskich karateków w MŚ
Dziesięć medali - 3 złote, 5 srebrnych i 2 brązowe - zdobyli w Wilnie Polacy w 14. mistrzostwach świata w karate tradycyjnym.
El. MŚ: Gwinea uzupełniła stawkę
Gwinea, po zwycięstwie z Kenią 3:2, jako ostatni zespół zapewniła sobie awans do kolejnej fazy eliminacjach piłkarskich mistrzostw świata strefy Afryki.
ATP w Wiedniu: Petzschner najlepszy
Niemiecki tenisista Philipp Petzschner pokonał rozstawionego z numerem osiem Francuza Gaela Monfilsa 6:4, 6:4 w finale turnieju w Wiedniu (suma nagród 674 tys. euro).
PE: Górnik ratuje remis w derbach Śląska
Górnik Zabrze zremisował z Ruchem Chorzów 1:1 (0:1) w derbach Śląska rozegranych w ramach 4. kolejki Pucharu Ekstraklasy.
MŚ w futsalu: Brazylia i Hiszpania w półfinale
Zawodnicy Brazylii pokonali Włochów 3:0 w futsalowych mistrzostwach świata i dzięki tej wygranej "Canarinhos" awansowali do półfinału.
Linki: Strona gwna